Boekwinkels in Boston enzo…

De boekwinkels op Boston’s Logan Airport staan vol met zogenaamde bestsellers. Op zes van de covers staat een foto met een hond. Foto’s van honden doen het goed bij het Amerikaanse publiek. Ik bezocht ooit een boekenbeurs in Eindhoven, daar vond ik vooral veel boeken met hakenkruizen op de kaft. Volgens mij kun je beter in de Vereenigde Staaten zijn.

De afgelopen acht dagen was ik  druk in de weer met koffers van vliegveld naar hotel naar vliegveld et cetera te slepen. Ik vloog van Berlijn naar Tampa naar Orange County naar Boston en op dit moment wacht ik op een vlucht naar New York. The Big Apple. Waar ik maarliefst 20 uur  verblijven mag. Dat lijkt wellicht hartstikke kort, maar wat is 20 uur in het leven van bijvoorbeeld een eendagsvlieg? Toch bijna zijn ganze leven. Ik bedoel maar.

Toen ik in Florida uit het vliegtuig steeg, stonden er zeven rolstoelen te wachten. Je kon die bejaarden tijdens de vlucht al ruiken. Het muffe mengsel van volgedruppelde incontinentieslips, 4711 en Old Spice ontnam me de adem. Welkom in het paradijs voor gepensioneerd Amerika. Ik had het geen week tussen die kwijlende net-niet lijken uit gehouden en godzijdank vertrok ik na één dag naar LAX.

In Californië zou alles goed zijn. Dat versprak mijn trip naar San Francisco eerder dit jaar. Er is zon, strand en.. ja, wat valt er daar eigenlijk nog meer te vinden? Oja, een hele zooi universiteiten, innovatie en dat soort crap. Op de UC Ivrine leerde ik een 2 meter lange Indiër. Een in Raybans gehulde professor met baseball cap en shorts die als een surfer sprak. ¨Padabam, dude!¨ Integratie mensen.. integratie. Hij nam me tijdens de lunch mee naar een microbrewery waar mijn Duits door de serveerster verbeterd werd toen ik een “Hefeweizen”  bestelde. “Iran, irak,” antwoorde ik.. maar die grap leek ze niet te vatten.

Ik verveel me vaak tijdens reizen als deze. Vaak hing ik in cafés om de tijd te doden. Ditmaal ging ik joggen op Huntington Beach en sprong ik voor het eerst van mijn leven in de grote Oceaan. En wat gelooft u lieve mensen? Een gigantische plas met water it is! En zout! Jazeker, zout als de Noordzee, haring en Jozo-zout.

Wat valt er nog meer te melden? Vrij weinig eigenlijk.

In Boston deed ik een poging een gesprek met een eekhoorn aan te knopen. Dat ging als volgt: Rudy ziet het knaagdier op het gazon en schreeuwt: “Hey eekhoorn!” De eekhoorn kijkt verveeld omhoog, schud zijn hoofd en raast een boomstam op. Arrogante kutdieren zijn het.

Zodadeijk vertrekt mijn vliegtuig naar New York. En in minder dan 24 uur vlieg ik weer naar huis. In New York heb ik een missie. In een toeristenbus zoveel mogelijk bezienswaardigheden fotograferen en deze vol trots aan mijn vrienden en collega’s tonen.

Gelooft u het?

Mijn ogen vallen langzaam dicht en ik mis de knuffels van mijn vriendinnetje. Ik ben blij wanneer dit Blitzbesuch voorbij is. Ow.. nu moet ik stoppen, want er wordt wat omgeroepen. Ik geloof dat mijn vlucht vertraging heeft.

6 reacties op “Boekwinkels in Boston enzo…”

  1. sanneke zegt:

    Goh. Als ik het zo lees ben ik best blij met mijn burgerlijke baantje als juf, waarbij het nooit saai is, ik met bruisende, inspirerende jonge mensen werk en elke avond naast mijn lieflijke bedgenoot (wist je dat het oud-Griekse woord voor echtgenoot letterlijk vertaald bedgenoot is?) in slaap val. Ookal verdient ‘t niet denderend en zie ik amper wat van de wereld.

  2. René zegt:

    Was? Der Rudi ist wieder da! Hurra!

  3. Amiek zegt:

    “In Californië zou alles goed zijn. Dat versprak mijn trip…”
    Dat versprak je trip? Heb nog nooit een sprekende trip meegemaakt. Wanneer ga je helemaal in het Duits bloggen? ;)
    Zonder gekheid: goed je weer te lezen.

  4. Lehti zegt:

    Surf ten tweede male hier langs. Ik geniet van de verhalen maar heb een prangende, doch volkomen futiele vraag: Welk S-bahnstation staat er op de foto boven je beginpagina? Als Berlijnofiel (woon er niet, kom er vaak) weet ik vrij zeker er eerder te zijn geweest, onderweg naar Zossen. Maar een zoektocht op onder meer het ov-plan van de stad levert bij mij geen “Oh ja” op. Dan maar deze poging.

  5. rudy kaals zegt:

    Goed Sanneke, dat klinkt goed.

    Ja Rene.. om daarna snel weer te verdwijnen. Ik moet dit blog maar eens flink reanimeren.

    Amiek: thanks! Deutsch ja.. ik kreeg van Quirk ook al zulke opmerkingen.

    Ow hoi Lehti: heb je ook al op jouw blog geantwoord, aangezien ik de reacties hier moet modereren en ik geen idee heb hoe ik dat kan veranderen :S in ieder geval is het Ostkreuz en daar kun je volgens mij wel langskomen op weg naar Zossen.. Zossen, wat overigens am Arsch der Welt ligt. Ik ben benieuwd: waarom Zossen?

  6. Lehti zegt:

    Juist omdat Zossen am Arsch der Welt ligt, is het erg geschikt om er met de draisine naar het volgende eind van de wereld te fahren, of eigenlijk is het meer ‘pompen’ wat je op zo’n ding doet. Naar Mellensee bijvoorbeeld.

    En als dat schone Ostkreuz je te hip wordt, wist je dat Bahnhof Sperenberg, Kummersdorf Gut en Jänickendorf te koop zijn. Kan je je eigen rustieke Ostbahnhof maken. Komt die draisine ook langs. En het is dichterbij Berlijn dan Boston. ;-) http://www.erlebnisbahn.de/de/Bahnhoefe-an-der-Draisine-suchen-neuen-Besitzer.html

Reageer hier