Ouderwets gemekker

Er hangt een strontlucht in de ontbijtzaal van het hotel. Op mijn bord liggen twee vette spiegeleieren op een bedje van witte bonen in tomatensaus begeleid door twee zompige sneden toast en een aangebrande worst. Na twee happen van de eieren en een halve hap brood leg ik mijn mes en vork neer.

Ik luister naar de gesprekken van mijn tafelburen en probeer te achterhalen in welke taal deze worden gevoerd. Frans, Duits, Spaans en iets wat zo debiel klinkt dat het wel Fins moet zijn.

Vier dagen werkte ik in de UK. In Cardiff en London. Vier lange kutdagen waren dat. Iets beters kan ik er niet van maken.

Donderdagavond vlieg ik laat terug. In een volgepropte Easyjet vlieger.

Ik heb goesting naar een vliegmaatschappij die zo’n hypermoderne Airbus meubileert met grote oude donkerbruine schabberige lederen zetels. En dan een tafeltje ervoor waar de moede benen op rusten kunnen. Cigaret roken is toegestaan tussen takeoff en landing. En voor in het vliegtuig staat een grammofoon waarop muziek van Django Reinhardt loopt. “Vintage Airlines,” stelde Rebecca voor als Geschäftsname. Een prachtidee, oder?

Toch vind ik Easyjet nog steeds okay zolang ze me met mijn gitaar het vliegtuig in laten. En me veilig naar huis vliegen.

Kort voor middernacht kom ik thuis aan. En daar staat Rebecca in de deuropening op me te wachten. Voor vier prachtige paasdagen. Ik kan me geen mooiere thuiskomst voorstellen.

Er hangt een strontlucht in de ontbijtzaal van het hotel. Op mijn bord liggen twee vette 

spiegeleieren op een bedje van witte bonen in tomatensaus begeleid door twee zompige sneden

toast en een aangebrande worst. Na twee happen van de eieren en een halve hap brood leg ik mijn

mes en vork neer.

Ik luister naar de gesprekken van mijn tafelburen en probeer te achterhalen in welke taal deze

worden gevoerd. Frans, Duits, Spaans en iets wat zo debiel klinkt dat het wel Fins moet zijn.

Vier dagen werkte ik in de UK. Vier lange kutdagen waren dat. Iets beters kan ik er niet van

maken.

Donderdagavond vlieg ik laat terug. In een volgepropte Easyjet vlieger.

Ik heb goesting naar een vliegmaatschappij die zo’n hypermoderne Airbus meubileert met grote

oude donkerbruine

schabberige
lederen zetels. En dan een tafeltje ervoor waar de moede benen op

rusten kunnen. Cigaret roken is toegestaan tussen takeoff en landing. En voor in het vliegtuig

staat een grammofoon waarop muziek van Django Reinhardt loopt. “Vintage Airlines,” stelde

Rebecca voor als Geschäftsname. Een prachtidee, oder?

Toch vind ik Easyjet nog steeds okay zolang ze me met mijn gitaar het vliegtuig in laten. En me

veilig naar huis vliegen.

Kort voor middernacht kom ik thuis aan. En daar staat Rebecca in de deuropening op me te

wachten. Voor vier prachtige paasdagen. Ik kan me geen mooiere thuiskomst voorstellen.

7 reacties op “Ouderwets gemekker”

  1. Nicoleke zegt:

    Je had ook gewoon toast met jam moeten pakken.
    Dan was er niks aan het handje geweest.

  2. Erik zegt:

    En daar was Rudy weer :) Hebben je anderhalve maand moeten missen, dus kom maar op met die stukjes.

  3. René zegt:

    Ik mag ‘t eigenlijk niet zeggen, nadat ik weer zo’n cadeautje van je heb mogen lezen, maar toch: ik voel me als lezertje ‘n beetje verwaarloosd. Hou je nog wel van mij?

  4. Susy zegt:

    Ik zie nu pas dat je nog leeft.

  5. rudy kaals zegt:

    Lieve lezers, ja.. ik was dus nog in leven. Heel erg in leven zelfs. Zo erg dat ik weinig schreef en nog minder controleerde of de reacties wel op mijn pagina kwamen of niet. Kennelijk is het nieuwe SPAM filter retesterk en word nu alles direct in de spamfolder gemikt.. mijn excuses daarvoor.

    Ik leef nog steeds. De zon schijnt. Ik zag gisteren een hond met een gerimpeld gezicht. Houden doe ik nog steeds van u allen.

  6. Iben zegt:

    Je wilde unbedingd het woord ‘goesting’ gebruiken he?!
    Ja, mooi.

  7. retractable fabric baby gates zegt:

    retractable fabric baby gates…

    Kaalslog – berichtjes uit Berlijn » Blog Archive » Ouderwets gemekker…

Reageer hier