Nestverlaters

Het is zondagmorgen rond een uur of elf als ik bananen en croissants wil gaan kopen in de Scharnweberstraße. In de minimarkt kom ik erachter dat mijn portemonnee slechts met een knoop gevuld is. Met een grote grijns toon ik de knoop aan de Viëtnamesische verkoopster. “Voor een knoop gaat de zon op,” zeg ik en ik wijs naar de zonnenstralen die door de deuropening binnenvallen. De verkoopster lacht en vertelt me dat de dichtsbijzijnde pinautomaat op de Frankfurter Allee te vinden is.

In onze kleine keuken genieten we van een heerlijk langzaam zondagmorgenontbijt.

“Het is echt warm!” zegt Rebecca als we de huisdeur uitstappen. Het is inderdaad warm. Ik draag voor het eerst mijn lentejas en die lentejas hangt open. We wandelen over Stralau langs de Spree waar ik een aantal koolmezen over een haag zie huppen. Ik denk aan het oude vrouwtje dat eindje verderop in de winter vetbolletjes in eenzelfde haag ophing. Thans is het warm genoeg en zijn de meesjes begonnen met de bouw van een nieuw nest.

‘Een nieuw nest’ was de afgelopen weken bij ons in huis het gesprek van de dag. Leni gaat in september voor een jaar naar Portugal en zal haar kamer onderverhuren. Jana heeft geen zin in alweer een andere Zwischenmieter en wil met een goede vriendin een woning gaan delen. Aan onze gezellige Wohngemeinschaft lijkt een einde te komen.

Als de koolmees zijn nest gebouwd heeft en de eitjes uitgekomen zijn, duurt het ongeveer twee en een halve week tot de jonge mezen hun nest verlaten. Deze zomer woon ik twee en een half jaar in dit appartement. Tevens zal ik in augustus de kaap van de dertig overschrijden. Een mooi moment om dit nest te verlaten en een prachtige andere Altbauwohnung te betrekken.

“Maar ben je dan al dertig Rudy??” hoor ik u denken. Neejjjjj.. Augustus duurt nog heeeeeeeeeeeel erg lang. Hoop ik. Ik heb schrik om dertig te worden. Een feest wordt het wel. Die dertigste verjaardag. Met bitterballen, bier, versierde stoelen, roze koeken en wespen op de appeltaart. En dan het behang van de muur trekken en met z’n allen nog een keer de plee vol spuwen met kots. Lovely!!

Maar eerst, maar eerst: de lente in San Francisco. Want over twee weken vliegen Rebecca en ik naar Californië. In de USA. Daar wilde ik voor mijn dertigste toch minstens twee keer zijn geweest. Tot niet zo binnenkort dan maar weer en veel plezier met de lente en het bespreken van de weersverwachtingen enzo. Dahaaaag.

8 reacties op “Nestverlaters”

  1. René zegt:

    Der-tig? M’n god, wat ‘n afknapper.

  2. emil zegt:

    datikookwilkomenzuipenopdatfeestje.

  3. rudy kaals zegt:

    Cool miel! En de vrouw natuurlijk ook! Uitnodiging volgt.

  4. Susy zegt:

    Ruuuuuuudy!!

  5. Rudy zegt:

    Suuuuuuusy! Kom je ook onze plee volkotsen?

  6. Iben zegt:

    broekie

  7. Sproet zegt:

    Fuck die dertig jaar! je verlaat toch niet t huis met de meest gezellige keuken van Berlijn?!

  8. rudy kaals zegt:

    Sproet! Mein Blog spinnt mal wieder.. zie je reactie nu pas. En ook alle andere reacties lijken niet helemaal lekker te lopen. Anyway:

    jaa.. ik verlaat de gezelligste keuken van Berlijn.. maar daarvoor in de plaats woon ik dan bijna in de Thaerstrasse. Daarover later meer. :) Have fun in de states en hopelijk tot gauw!

Reageer hier