Zomer in Berlijn
Oef… en opeens was ik weer terug in Berlijn. Bewolkt Berlijn. Ik zit in achter in een taxi en luister naar het weerbericht voor de komende week dat me haast plichtsgetrouw door de taxichauffeur wordt voorgedragen. Aan zijn dialect hoor ik dat hij uit Oost-Berlijn komt. “Dit janze Jewitter” en andere kreten. De man heeft ongelooflijk dikke wenkbrauwen en doet me daarom denken aan een bepaalde Nederlandse politicus waarvan ik de naam niet meer weet.
Hij brengt me naar de Weichselstraße waar we een stukje achter de tram aanrijden.
Mijn bakker zit buiten met zijn vrouw een sigaretje te roken. “Ga je op reis?” vraagt ie. “Nee, ik kom zojuist terug.” Met een glimlach en een achso wordt de smalltalk afgesloten en ik ga verder met het broodnodige: “Drei Croissants und drei Mohnbrötchen bitte,” luid de bestelling. Ik vat nog een Club Mate uit het koelvak en overweeg een Spiegel of een Zitty te kopen. Ik besluit beide op de toonbank te laten liggen. Ik ga deze week toch weer op reis dus waarom zou ik me verdiepen in hetgeen hier gaande is?
Thuis liggen Jana en Leni nog op bed. Het is ook nog vroeg en Berlijnse zomernachten duren doorgaans lang. Ik leg de kadootjes (twee sjieke chopsticks en twee ultra hip gestylde koude oogmaskers tegen de zakjes onder de ogen.. u kent ze wel) op de keukentafel en schrijf op een briefje dat ze de kadootjes het beste niet tegelijkertijd gebruiken. Ik smeer een broodje met kaas. Echte kaas uit Nederland. Dat is een geluksmoment. Ik proef de polder.
In doe een dutje en in de tusentijd laat de zon haar gezicht zien.
‘s Middags gaan we met z’n drieën naar het Mauerpark om over de enorme vlooienmarkt te struinen. In het Mauerpark heb ik tig zondagmiddagen verbracht en het blijft een schitterende pot-pourri van Selbstdarsteller. Ik ouwehoer wat met een paar zigeuners over Django Reinhardt en koop een paar postkaarten. Aan het einde van de middag koelt het langzaam af en heeft de zon een rode gloed op mijn gezicht achtergelaten. Op het grote grasveld waar ooit de Berlijnse muur heeft gestaan dans ik met mijn huisgenootje.
Het is zomer in Berlijn en dat is iets wat ik enorm gemist heb.
om 19:26
Zomer in Berlijn, goed toeven daar zo te zien. En de huisgenootjes waren vast blij met de cadeautjes.
om 19:54
Ja! De meiden waren erg happy! En het was zooo mooi gisteren.. Ik zit helaas alweer op schiphol op weg naar marseille.. Krijg nu echt zin in een echt weekend berlijn. Komend weekend is he-le-maal vrij
!
om 19:56
By the way, dat is leni op de foto. De enige echte leni. Een gestoord kind. Gestoord doch lief heb ik haar als een marmot zijn tredwiel.
om 08:51
Jeuh! De enige echte Leni! Het tredwiel in jouw leven dus. Juist ja.
om 20:52
Hoe bescheten het leven af en toe is, het kind blijft het zonnetje in huis..
om 22:09
Wat een drukte daar int park! Maar wel een hele leuke foto van jou en Leni.
om 11:47
Zeg Rudy, volgens mij zou jij een geweldig amusante twitteraar zijn. Kom je twitteren? Vindt Quirk ook leuk!
om 12:28
Dat twitter ja, dat is dus een verlating die volledig aan mij voorbijgaat zonder me ook maar een beetje aan te pakken. Ach dat getwitter.. Ik weet het niet.
Ik zou wel graag grafschriften willen schrijven maar dat is niet wat jullie bedoelen, right
om 21:39
‘t Is zo omslachtig, elkaar grafstenen toesturen. Stenen versturen is echt zo 2000 voor Christus. Dan is twitteren toch nog niet zo’n gek idee hoor!
om 20:58
Twitter werkt alleen maar contraproductief in combinatie meteen weblog. Als je al een zin hebt gepost over iets, waarom zou je er dan nog een heel stukje aan wijden? De essentie heb je op twitter al weggegeven. Oftewel, blijf mij maar verrassen met fijne stukjes hier.
Enne, op die foto lijk je me een behoorlijke heartthrob!
om 00:04
Grafschriften. Now you’re talking! Kom maar op!
om 12:46
Je bent al ‘n tijdlang stil. Moeten we vrezen of hopen? En wie is Credit Cards Low Interest Rates eigenlijk?
om 12:47
Ik vrees dat je moet blijven hopen. Credit Cards Low Interest Rates.. vast een ex die aandacht wil
om 21:49
Aha. De politicus met de zware wenkbrauwen. Volgens mij zag ik ´m deze week weer meerdere malen over het scherm wandelen. Wat grijzer nu, maar nog steeds…(Den Lubbers, toch?)
En die markt…ach, wat heerlijk om daar te kunnen struinen…
om 20:25
@Paul: jij snap het! Maar dat wist ik geloof ik al..
@Pepperfly: Lubbers ja! Rudy.. leeft die eigenlijk nog?
om 11:38
Thanks a lot for your anxiety not to mention work! This stuff within your blog might be superb. Moreover I just considerably understand a choices. In my position these are definitely vital details. Nevertheless thanks a lot. Great browse.
om 19:57
As few as ten years ago, custom freelancerwork.nets had been those rare few who strayed from the 9-5 life to make a living working from home. We watched them from our office windows as they strolled by wearing jeans while we had been clad in suits and ties. Whereas we had been trapped inside eating lunch at our desks on those nice spring days, custom freelancerwork.nets had been enjoying a long informal meal at an outside cafe. We assumed they struggled to seek out work, but we still envied them. They appeared so free. They had been residing their lives, whereas we have been stuck inside office buildings working for bosses we could not stand just so we might stay paycheck to paycheck. Fast-ahead to in the present day, and all the things has changed. Now, plenty of us are freelancing. Why? custom freelancer jobs employment is the future.