Een decennium duurt ongeveer een jaar of tien
Twee weken lang had de zon zijn gezicht achter een donkergrijze wolk verscholen. Her en der lagen bijeengeschoven stapels sneeuw. Asfaltgrauwe stapels sneeuw. Het vliegveld lag er huploos bij. Bij het venster zat een man naar een landend vliegtuig te staren. Ik vroeg mijn buurvrouw waar het vliegtuig vandaan zou komen. En waar het heen zou gaan. Het leek haar weinig te interesseren. Of gene ene reet waarschijnlijk. Zonder te antwoorden stond ze op en liep naar een juffrouw bij een balie.
Mijn gedachten verdampten terwijl ik in het duister keek.
Aan de dakgoten van de huizen in de straat had ik enorme ijspegels zien hangen. Die werden er af en toe door de brandweer afgehakt. Bij ons kon je tot zes uur ‘s avonds aan het ontbijtbuffet aanschuiven. Er was niemand die naar me omkeek. Ik lag tot zes uur in mijn bed en telde de hoeken van de kamer. Toen ik bij de vijfde hoek was aangekomen, stopte ik om te kunnen zuchten. Mijn adem rook naar alcohol. De hele kamer waarschijnlijk. Aan de dakgoot van mijn ziel hingen enorme ijspegels. Er was niemand die naar me omgekeken had.
Toen ik ontwaakte, heb ik een wazig licht zien branden. Mijn bed voelde als een graf waar ik uitgekropen kwam. De wereld lag zes voet van me vandaan. Het licht werd langzaam helder en mijn hand werd vastgenomen. De hand voelde als een eerste lentedag. In de hoek van de kamer lag een lege ballon te wachten tot hij weer opgeblazen werd. Ik had zojuist een decennium voorbij zien komen. We waren wakker en met elkaar.
om 21:04
Geen idee wat ik zojuist heb gelezen. Was het een gedicht?
‘Aan de dakgoot van mijn ziel hingen enorme ijspegels’
Ja, een gedicht.
om 22:30
Jezus Rudy, heb je weer wat gesnoven?
Een lege ballon in de hoek van de kamer?
Kijk nog eens goed, zit er niet wat vloeistof i…
Sorryyyy.
Ik heb de cynische modus aanstaan.
om 02:55
Hahahaha Susy, goed bezig! En Rudy: ehm, ja, ok. O en ik ben met deze omschrijving al een stuk blijer dan met ‘bijster boeiend’.
om 10:05
Wakker en met mekaar – wat kun je nog meer wensen? (Behalve dan dood en met mekaar, maar da’s ‘n heel ander verhaal.)
om 11:16
@Novy: het is inderdaad een beetje zweverig.. er hing natuurlijk niet echt een enorme ijspegel aan mijn ziel.. een klein edoch.
@Susy: gesnoven? Vijf dagen frisse lucht in de Bourgogne. En Wijn.. heel veel wijn. Plus heerlijke diners in een ster (eentje maar) restaurant.. en nadenken. Heel veel nadenken.
@Quirk: hahaha.. ha.. ja.
@René: niets. dat is voor het moment All I Need. En daarna gemoedeijk sterven ja.. dat ook.
om 22:06
En dan na 10 jaar toch iemand om de ijspegels aan de dakgoot van je ziel weg te doen druppen…
om 10:58
Aja. Nadenken gaat inderdaad het beste met heel veel wijn en ballonnen. Waarover dan?
om 08:14
PS – ‘t is van tweeën één: óf je gaat op zo’n amateuristische wijze schrijven dat m’n Kaalsverslaving overgaat en ik niet elke dag kijk of je alweer wat geproduceerd hebt, óf je voorziet me van m’n dagelijkse behoefte en om te beginnen vanaf nu.
Je stilte is ‘n kwelling.
om 09:08
prachtig geschreven, een mooie metafoor … Dit is toch een metafoor?
om 15:16
@Sanneke: juist! Of in mijn geval twee iemanden.. of drie..
@René, excuséz! Ik was te druk bezig met onze conferentie in France. Af en toe heb ik een schop onder mijn kont nodig ja. Dank daarvoor.
@Iben: nadenken.. over hoe het ene meiske het andere kan verdrijven. En over de tien jaar dat ik studeerde.. en dat ik na anderhalf jaar werken vast kan stellen dat ik dat werken eigenlijk veel leuker vind.
@Louise.. dank je. Een metafoor. Ja. Ik geloof het wel.