Ein Tässchen Trost
In het nieuwe jaar heb ik nog niet eenmaal gefietst. Op het zadel van mijn fiets ligt een hoopje sneeuw van een centimeter of veertig. Ik heb de moeite niet genomen om de sneeuw eraf te vegen. Ik had mijn fiets ook binnen kunnen zetten. Mijn huisgenootje vertelde ooit dat we een kelder hebben. Ik houd niet van kelders. Die zijn me te donker, vochtig en doen me teveel aan Belgie en Oostenrijk denken.
En dus wandel ik wat af.
Op de Grünberger Straße komen me twee jonge moeders voorbijgelopen. Ze kletsen en drinken een Kaffee to go. Achter hen zitten hun zoontjes op een slee. Die zie je veel de laatste tijd. Half uitgeslapen gezichtjes die maar wat voor zich uit staren en niets lijken te merken van wat er voorbijgegleden komt. Mennekes op moonboots die bij iedere onbesneeuwde kruising vrolijk blijven zitten wachten tot hun moeders ze van de slee optillen.
Ik drink tijdens het wandelen ook vaak zo een meeneemkoffie. En dat is eigenlijk hartstikke lastig. Hoe handig die bekers ook deksels hebben. Ik verbrand me telkens weer. Wellicht ligt dat ook aan de temperatuur van de koffie. In ieder geval verbrand ik me. Doch het hoort bij het straatbeeld. Zoals je hier ’s avonds (>13 uur) met een peuk en een fles bier over straat loopt, zo loop je ’s ochtends met een beker koffie met een namen van minstens vier lettergrepen.
Macchiato, Cappucino, Americano.. vroeger bestelde ze hier gewoon een pot koffie.
Dat noemen ze met een lelijk woord gentrificatie. Ik geloof dat ik daar zelf erg hard aan mee werk. De linkse activisten in de wijk zien het niet graag en werken de veredeling van dit stadsdeel het liefste tegen. Dan gaan ze yuppies plagen en dikke auto’s in de fik steken. Een auto heb ik echter niet. Ik wacht wel tot mijn fiets ontdooit is en tot die tijd wandel ik nippend aan mijn Latte Macchiato naar mijn werk.
om 10:40
Ik vind lopen stom.
om 12:51
maar koffie lust je wel toch?
om 13:02
Ja. En hamburgers ook.
om 15:41
Ik vind koffie in zo’n beker zó leuk uit zien maar vreselijk onhandig.
Ik kan ook niet lopend drinken. Dan moet ik stoppen.
En dan botsen er mensen tegen me aan en verbrand ik me.
Dus. Dat.
om 17:37
Zo’n wandeling. Zo’n beker koffie (verkeerd). Een krantje en een bankje in de voorjaarszon. En dan vergeten waar je ook weer naartoe op weg was.
Dat niet schoonvegen van je zadel; zou dat een ontkenning van de winter en een verlangen naar de lente kunnen zijn?
om 19:45
@ Susy: nee man. Lopen is heerlijk. Zeker in Berlijn.
@ Rudy: ja. Wat Nicoleke zei. Dat.
om 20:03
@Susy: ik ook! I loves hamburgers.
@Nicoleke: je went er aan. Die mensen ook trouwens.
@Juna: verlangen naar de lente? Ontkenning van de winter. Hmm.. wellicht dat je een punt hebt.
@Quirk: dus jij komt naar Berlijn? Het wordt volgende week -20.. blijf nog maar ff in het warme Utrecht.
om 21:03
Je kan ook doen als No Impact Man en een potje met draaideksel laten vullen met koffie… En dan de volgende dag weer gebruiken. Vinden die linkse lui je ook gelijk weer leuk! :p
om 21:15
Nou!
Wat een toeval!
Die mensen ontmoet je echt bijna nóóit hè?
Die gelijke hamburgerlievende geesten.
Prachtig. Prachtig.
om 22:42
-20?? Hm. Misschien maar alleen een zómerverblijf in Berlijn aanschaffen dan.
om 01:57
40 cm sneeuw? Rudyrudyrudylein. Wat hebben jullie toch moeite met het inschatten van maten.
om 07:50
In september mag je ons komen opzoeken in onze yuppenwijk. Krijg je koffie zonder je te branden. En d’r is voorzeker geen sneeuw. (Hoewel je dat met die klimaatverandering nooit echt weet, natuurlijk.)
om 17:50
Hm…de fiets staat gelukkig binnen. In de schuur. Anders had ik ‘m niet meer gezien.
Maar die koffie… het kan aan het durpje liggen, maar ook aan de man naast mij op de bank. Die maakt voor mij de allerlekkerste koffie. Binnen. Daar wil ik wel een paar lettergrepen aan wijden. Maar het hoeft niet.
om 17:06
Ik wandel wel een stukje met je op. Gaan we naar Rinke’s Kaffee to stay.
Want net als de man naast Pepperfly op de bank, maakt mijn man voor mij schandalig lekkere koffie. Inclusief uit gember gesneden hartjes voor bovenop de gemberkoffie of een scheutje vanille-extract in een stervorm op de door hem geklopte dikke schuimlaag van de cappuccino.
om 12:33
Warme Utrecht? Uhm. Nee hoor. Vanochtend wel ontdooiend Utrecht. Dat wel.
om 15:16
Heel leuk stukje weer geschreven met veel “woordwaarde”.
Je schrijft volt en vloeiend en neemt me mee in Berlijn:
In de kelders van mijn land…
Bij je je genietende koffie.
En in de lente als alle sneeuw gesloten is op je fiets