Gezeten in een trein..
“Gezeten in een trein wordt het pas duidelijk voor zij die thuis zijn in de Gestaltpsychologie : het geheel is meer dan de som der delen,” legde goede vriend Stennis Dak me acht jaar geleden voor de eerste keer uit. In de trein tussen Tilburg en Breda. En ik moet er iedere treinreis weer aan denken. Thans bevind ik mij in een ICE van de SBB, de Schweizerische Bundesbahnen, en dat zijn fijne treinen om eens over de Gestaltpsychologie te pijnzen.
We glijden haast geluidloos vanuit Lausanne de heuvels omhoog. Door de enorme vensters worden we op een imposant panorama over het meer van Geneve getrakteerd. Op de glooiende grasvelden staan enkele koeien voor de derde of vierde maal hun dagelijkse portie Zwitsers gras te herkauwen. In de verte maken de besneeuwde delen van enkele bergtoppen het geheel nog groter dan het eigenlijk is.
Dit zou een postkaart kunnen zijn.
Tegenover me zitten een moeder en dochter gefascineerd naar mijn schoenen te kijken. Ze spreken een taal die me bekend voorkomt, maar die ik niet verstaan kan. Van een afstandje lijkt het op Nederlands, van dichtbij op een Duitser die zijn Curryworst uitkotst: Schweizerdeutsch. Of Schwizerdütsch voor de puristen onder ons. Als ik het meisje de nieuwe NEON aanbied, blijkt vooral haar moeder ook een aardig woordje Hochdeutsch te spreken.
“Wat ik in Zwitserland kwam doen? En waar ik naartoe reis? Waar dat vreemd te plaatsen accent vandaan komt? Engeland? En waarom ik dan toch zo vloeiend Duits kan spreken? En of ik die schoenen in Italië heb gekocht?”
Vragen… vragen… vragen… waarop ik geduldig antwoord geef. En met elk antwoord nog meer verwarring breng:
“Ik werkte in het CHUV. Een soort van Medisch Centrum West, maar dan in het noorden van de stad. En nu reis ik terug naar Berlijn, waar ik sinds twee jaar woon. Ben in Nederland geboren.. tsja, en niet in Engeland. En die schoenen kocht ik ooit in Singapore. En morgen ben ik heel de dag op pad met een doctorante uit Napels. Ik reis wat af ja. En ik heb er lol in.”
Waarom de Gestaltpsychologie daar nu bij om de hoek kwam kijken, is niet echt duidelijk geworden. Mijn leven blijft voor mijn medereizigers een onsamenhangende som der delen. Pas bij landing komt de oplossing aan het licht. Waar ik ook heen reis, of waar ik ook vandaan kom, dit is het refrein van al mijn liederen. Hier smelten alle delen samen om dat ene grote prachtjuweel te vormen: Berlijn.. het gemoedelijke geheel van mijn bestaan.
om 00:03
Een ware Duitser zou immers nooit zijn Curryworst uitkotsen.
om 08:51
Haha nee! En een ware Zwitser loopt de ganze dag kaas te smelten en flikkert er zijn ouwe broodkorsten in. En dan in de tussentijd een beetje voor zich uit lopen gakken.
om 10:43
Dus jij was eigenlijk een soort van Jan van der Woude?
om 10:48
hoe wie?? Ik moet dit even googlen..
Ow en Quirk.. Het Nederlands klingt trouwens ook een beetje als een Duitser die zijn Curryworst uitkotst
om 10:50
Ik kom er niet uit Nicoleke.. hellup!
om 12:18
Jan van der Woude was de hete dokter uit Medisch Centrum West.
Oftwel Marc Klein Essink.
Does it ring a bell?
om 12:37
Jaa… it does ring a bell. Een klein nostalgisch belletje. Ik had meer oog voor zuster Ingrid.. zucht… Ik heb overigens met internisten weinig te doen.
om 12:52
Dat begrijp ik, dat Ingrid meer jouw thing was.
Maar ik zag Medisch Centrum West staan, en de begin tune kwam meteen naar boven!
om 16:01
En waarom moet ik bij marc klein essink altijd aan weekend millionairs denken. Dat is toch een andere dude?
om 21:21
Ja maar ze hebben dezelfde lelijke krullen.
En Nederlands klinkt wel zo, maar Brabants niet.
om 09:03
Nee, Weekend Millionairs = Mister All You Need Is Love.
Wel meer jouw genre.
om 13:07
Achso, nur die Liebe zählt.. kenne ich ja. Zum kotzen!
Ach Brabants.. ik mis dat taaltje.
om 13:11
Ik was gisteren op een bruiloft waarbij de ouders van de bruid bijna te laat kwamen. Bruid: “Maar hoe laat zijn ze aangereden dan?” Gast: “Wat? Zijn ze aangereden?? Geen wonder dat ze te laat zijn!”
Miscommunicatie..
om 13:21
haha. Hier moet je brabander voor zijn.
om 13:22
ik vind trouwens dat jij de laatste tijd veel op bruiloften bent. Ben je aan het oefenen voor oud en nieuw? Ow nee fuck.. dan ben je niet hier. Wie moet ik dan ten huwelijk vragen??
om 14:12
Ja man, wel twee.
Da’s enorm veel inderdaad.
Maar je kan me de 29e gewoon vragen hoor.
Da’s bijna oud en nieuw.
En als je maar hard genoeg je best doet, blijf ik misschien wel voor oud en nieuw.
om 15:10
Je moet in een na laatste alinea even ‘naar’ voor Berlijn zetten.
om 15:14
ach was.. dank je iben.
om 15:24
graag gedaan. Verder was ik ook op Jan vd Woude. En wilde ik zuster Ingrid worden als ik later groot was. Ik dacht dat in haar functieomschrijving stond ‘het doen met Dr. vd Woude’. Toen ik later leerde dat zusters ook nog andere dingen deden, heb ik dat idee laten varen.
om 15:38
ja.. oma’s wassen bijv. Toen ik daar achterkwam, wilde ik ook geen zuster meer worden.
om 19:35
Reizen per trein. Er doemen meteen zo veel herinneringen op dat ik er maar beter zelf een keer een logje over kan schrijven. Ik kwam niet zo poëtisch als jij in Berlijn terecht, maar wel kan ik van waar ik woon de treinen in de verte horen. Dat vind ik fijn. Everybody loves the sound of a train in the distance.
Of wacht, niet zo poëtisch? Mijn grote liefde zag ik voor het eerst op het station, we maakten kennis in de trein en bij hem vond ik mijn thuis. Mooi genoeg dacht ik zo.
om 20:34
Totaal! Ik heb mooie herinneringen aan de trein. Station Lage Zwaluwe. In the middle of nowhere.. of zoals men het hier (heeeel poetisch) zegt: Am Arsch der Welt. Hoe vaak ik daar niet heb staan tongen op het perron. haha. Prachtig. Ja. Tongen. Erg romantisch weer Rudy
om 20:40
en trouwens, kun je wel een beetje voort maken met dat huwelijksaanzoek aan Quirk? Dan hebben we een voorjaarswedding. Het eerste loghuwelijk!
*word overmand door emoties en tranen druppelen op het toetsenbord*
Oeh shit! wat doen we aan???
om 23:07
Tongen op het perron alsof je voor weken afscheid neemt en dan gewoon samen in de trein stappen. Dat komt mij wel bekend voor.
om 10:33
een prachtig stukje Taal …..
om 15:16
Heel boeiend treinreislogje (nieuw woord zeker van mij?).
Het was alsof ik mee in de trein zat: leuk!
En je slot is betoverend mooi geschreven: zo’n mooi beeld en ik citeer het einde om het nog eens te kunnen lezen;)
“Waar ik ook heen reis, of waar ik ook vandaan kom, dit is het refrein van al mijn liederen. Hier smelten alle delen samen om dat ene grote prachtjuweel te vormen: Berlijn.. het gemoedelijke geheel van mijn bestaan. “
om 21:49
@Iben:Nun.. dat hangt er natuurlijk alles vanaf hoe polygaam Quirk is. Ik zal het maandagmorgen in de kring gooien.
@ank: dank je!!!
@Inge: lieve Inge.. ik vind treinreislogje een prachtig woord! Dank voor je lieve woorden!
om 10:37
Och. Ook Quirk is zo’n meisje dat een vriendje heeft.
Zoals d’andere meisjes waar omheen jij je liefde in tederheid beschrijft, alhier. Wat is het in Rudy dat hij zichzelf toestaat zoveel liefde te ervaren in de omgang met gebonden vrouwen, vraag ik mij, hier lezende, steeds vaker. Dit log gaat voor mij al lang niet meer over Berlijn, maar over Rudy’s liefde voor de onbereikbaarheid. Blijft ‘Die Romantischen Seele des Rudies’ hierin meer bestaan? Is het een hang naar veiligheid in ongebonden autonomie? Of een typisch geval van Bindingsangst?
om 12:12
Juna. Volgens mij heb ik het verkeerd geformuleerd en had ik moeten zeggen: het ligt eraan hoe polygamie-duldend Quirk is. Excuseer de onduidelijkheid.
Hoe dan ook. Gebonden vrouwen. Ja. Dat is wel mijn fetish.
Misschien is het een misvatting dat de hunkering om zo groter is wanneer een vrouw onbereikbaar is. En dat die reis naar het onbereikbare een niet onaardig tijdsverdrijf is. Wellicht had ik al lang geleden in moeten zien dat het samen reizen ook best aangenaam kan zijn.
Maar ik vind het wel goed zoals het is.. als ik ongelukkig zou zijn met mijn leven dan zou ik er ook wel over schrijven: http://www.kaals.nl/2008/09/26/als-alle-slechtheid-uitgekotst-is/
om 14:31
Niet ieder vindt samen reizen aangenaam. Wie weet voorvoelde je jezelf al, daarin? Sommige mensen reizen simpelweg liever alleen. Dat het dan goed is (zo het is).
Mailen kan naar ..@gmail.com.
Juna mail werkt inderdaad niet. Geen flauw idee waarom, en geen zin het uit te zoeken, nu.
om 14:59
Ja zie mail. Zal ik dat adres hier overigens verwijderen?
om 01:51
Is mijn polygamie al in de kring gegooid?
Ik ben namelijk zeer benieuwd.
Of ie ook wel netjes opgevangen is.
om 23:11
ow ja.. vergeten. we hadden het te druk met ons arbeidersbestaan, nietwaar?
om 15:47
Ruud, een paar keer per week kom ik op jou log en vaak denk ik dan “Jee, wat een reacties weer!” maar even natellen wijst uit dat ongeveer de helft van de reacties (in dit geval 15 van de 33 (nu 34 overigens)) reacties van jou zelf zijn. Kaals.nl alias KaalsChat?
om 16:59
Ja, men blijft graag in realtime up to date. En ik bevredig in deze behoefte. Wellicht dat ik mijn blog in het vervolg op Google Wave kan gaan plempen. Dan kunnen de lezers ook meteen de spelfouten (28% vd andere reacties) eruit halen of de laatste geruchten inzake mijn liefdesleven (19%) direct updaten.. en dan blijven er 3% over. De reactie van Merel die een paar keer per week op mijn log komt. Een reactie even off-topic als alle andere reacties, maar die me desondanks deugd doet.