Droomachtige zondagmiddagwandeling
“Hey eihoofd, kom je nest uit.. de zon schijnt, we moeten naar buiten!!” Leni staat op mijn deur te bonzen. Ik schrik wakker en spring mijn bed uit. Met een handdoek over het hoofd om de uitwerking van de wijn van gisteren te verbergen, strompel ik naar de badkamer. “Hahaha!” lacht ze me uit, “heb jij een kater??”
Ja. Die heb ik. Een terminale kater. Eentje die vanuit mijn visuele cortex de ogen uit mijn kop probeert te boksen. En daar weet ik zo enorm van te genieten. Omdat ik de afgelopen dagen door een slechte luim gekweld werd, leek het me een goed idee om mezelf eens duchtig af te schieten. Een harde reset. Aldus geschiedde.
Als ik ein wenig aufgewacht uit de badkamer stap, staat er een heerlijk ontbijtje op me te wachten. Ik drink een dampende bak zwarte koffie en eet een krokant croissantje. Chet Baker vult de keuken met zoete voois. Zo zou elke zondagmorgen mogen beginnen.
“Zal ik een kotszakje voor je meenemen?” lacht Leni en ze geeft een aai over mijn hoofd. “Gerne..” zeg ik en ik schiet ook in de lach. Mijn aura schijnt nog een klein beetje na te lekken.
Wat volgt is een heerlijke zondagmiddagwandeling. Eerst door onze buurt waar ik als een kind zo enthousiast naar alle kleine bezienswaardigheden loop te wijzen. Soms lijkt het wel alsof de wijk iedere week een andere gedaante neemt. We passeren het woonwagenkamp voor de Modersohnbrücke waar het altijd naar open haard ruikt en lopen richting het MTV gebouw aan de Spree.
Op naar Alt-Stralau.
Het Stralauer schiereiland is een van mijn favoriete plekjes in Berlijn. Ik heb er met Sproet een van de meest ontspannen zondagen van dit jaar beleefd. In de warmte van de zomer was dat. Lagen we heerlijk aan het water. Maar zelfs aan het einde van de herfst is het een aangenaam stekkie voor de zondagmiddag. We worden door joggers ingehaald en passeren twee oude mannen met dikke snorren en eeltige arbeidershanden die naar de deining van de dobbers in de Spree staren. Al wandelend vinden we elkanders warme hand.
Aan het einde van de wandeling halen we bij de Nederlandse friettent om de hoek een frietje dat we op weg naar huis samen delen. Thuis aangekomen voel ik me fris en gelouterd. We ploffen neer op het bed dat we anderhalve week geleden samen in elkaar timmerden. Ze legt haar hoofd op mijn borst en haar hand op mijn kruin. “Es war traumhaft heute..” zegt ze zacht. Terwijl ze in slaap valt, luister ik naar haar ademhalen wat het mooiste ritme van de dag is. Ik voel me weer gelukkig. Traumhaft was het inderdaad.
om 08:14
We kennen mekaar nog niet zo lang, dus vergeef me m’n impertinentie: sinds ik je lees struikel ik over de vrouwen-die-niet-weten-dat-jij-verliefd-op-ze-bent. En nu is daar Leni. (Ik heb trouwens ‘n tante die Lenie - met e, weliswaar, maar toch - heet, maar dat terzijde.)
Je lijkt wel ‘n homo-met-vrouwen (al noemen wij ‘t lust in plaats van liefde). Of Stef Bos.
Overigens: dankzij jou (nou ja, onder meer dankzij jou) is de kogel door de kerk. Volgend jaar Berlijn. Prenzlauer Berg, is dat wat?
om 09:29
Oh, hahaha.
Ik hoef niets meer te zeggen.
Der Unbekannte René hieroben zei al genoeg.
oh toch nog even.
Zet even een ‘te’
tussen van en genieten.
om 10:12
Haha!
René…
Maar in elk geval.
Je bent echt een romanticus Rudy.
Houk wel van.
om 10:18
Nu weet ik ineens wat het is. Net iets te platonisch om waar te zijn.
om 10:24
Lijkt me een heerlijke zondag zo……..
om 12:08
@rene: homo.. bijna goed ja. Hotro of hemo. Wat jij wil. Jezelf tot 1 geslacht beperken heb ik altijd al zo een achterhaald principe gevonden. Waarom alleen met vrouwen als het ook met mannen kan? Spijtig dat je die gedachtenstap niet kon nemen.
Prenzlauer Berg is een yuppenwijk voor snobs. Jammer dat je niet voor F’hain hebt gekozen. Wel cool dat je naar Berlijn komt!
Maar goed. Je struikelt dus over de vrouwen. Ik tel er slechts twee. Madlen en Elen. Dat valt toch wel mee. En beiden hebben een vriendje. En daar ga ik niet tussen lopen stoken. Een heel klein beetje maar. Ik kom binnenkort vast nog een interessant jongetje tegen. Henkie lijkt me wel een geschikte naam.
@susy: nee. houdoe.
@nicoleke: maar ik ben wel ineens homo he. Dus ik weet niet of je het dan nog kunt waarderen
@novy: wat dan?
@ank: het was inderdaadd heerlijk.. zo zou elke zondag moeten zijn.
om 12:11
overigens: volgens mij heb ik beide vrouwen voldoende ingelicht over mijn gevoel. Zie bijv. twee blogs terug. Hoe duidelijk zou ze het willen het hebben?
om 12:14
Nou, wat ik zeg: Net iets te platonisch om waar te zijn. Je verhalen.
Wat ik overigens niet al te seriues bedoel hoor.
En
Slechts 2 zeg je: Madlen en Elen.
Maar Leni dan? Zijn zij en Elen eenendezelfde persoon?
om 12:31
Ik ben gek op homo’s.
Of hotro’s.
Zegt dat genoeg?
om 13:34
Rudy, knullie.
Doe jij lekker je dingetje
en schrijf wat je wilt
en ga je niet lopen verdedigen.
te.
te.
te.
om 15:51
F’hain valt te overwegen. We waren ooit es in Kreutzberg - praktisch buren dus.
We zoeken ‘n appartement. Als jij iets weet trakteren we je op ‘n Schnaps of zo. Abgemacht?
om 15:53
Oja, haast is niet geboden. We plannen de reis in augustus.
om 20:46
Ik schud je de hand, Rudy, waarom die hokjes? Wel veel leuks zo, hè?
En wat schrijf je lieve, mooie stukjes.
om 20:53
@Novy: goed, ik zou liegen wanneer ik zou zeggen dat ik niet wat meer zou willen. Dus echt platonisch? Nee. Ow. Leni en Elen: zelfde vrouw
tevens huisgenote. Lekker praktisch.
TE TE TE.. overmorgen dus veranderd. Voor jij. Omdat ik van je.. haha. Had je gedacht.
@Sanneke: dank je. Fijn dat je het begrijpt.
@Suus: zit in Lausanne, geen idee hoe ik op mijn website in moet loggen. Ik mis thuis. Daar staan alle paswoorden “gespeichert”
@Rene: Mooi aanbod. Ga ik snel voor je rondvragen. Hoeveel personen?
om 20:53
ow.. Nicoleke: ik ben gek op.. peejenstamp. Geen mens die weet wat dat is
om 21:10
Twee: Billy en ik - we hebben wat te vieren. Liefst ruim en luxe (alto is prima, maar snobs zijn we geworden). Okee, okee - we geven dan nóg ‘n drankje weg. Of zullen we gaan eten? Peejenstamp, bijvoorbeeld: soort van hutspot met pastinaak.
om 22:28
Hoewel ik schuddebuikend de reactie van René lees en het echt té makkelijk is om weer een lullige opmerking te plaatsen over jouw escapades…maarrr…ik vind het leuk, Rudy. je doet het toch maar. Je kwetsbaar opstellen enzo. En ik vind ‘traumhaft’ een prachtig woord. Een goede tweede geloof ik. Na ’sehnsucht’. Als beste Duitse woord.
om 22:45
Als je t weet, mail me t recept wil je?!
om 00:08
Een geklopt eitje was je dus.
Maar had je die handdoek niet beter ergens anders om kunnen slaan?
Of is dat jouw manier van vrouwen versieren?
om 00:00
Nee, mijn manier van liften. Hitchhiken. Zou jij toch moeten weten..
om 09:59
@René: ik ga mijn best doen! Ja met dat eten doen we. Bij Roemeens restaurant “Foei Foei Nicolae!
@Iben: Wow. Zo een reactie. Van jou! Ik voel mij gesterkt.
@Nicoleke: ik zal je het nummer van ons mam sturen.
@Quirk: ow wacht.. jij veronderstelde natuurlijk dat ik naakt de gang op liep. Nee, er heerst een kuisheidgebod in Duitsland. Daar loop je simpelweg niet naakt door het huis. (De badkamer en de kelder buiten beschouwing gelaten).
om 09:59
ow en susy.. ja. nu. te. toch?
om 14:36
Ik verlaat ook nimmer mijn huis zonder handdoek, hitchhiker..
Maar inderdaad, ik bedoelde wat anders. Ik hield jou voor een naaktslaper.
om 16:13
Ons mam.
Gij Brabander gij.