Verliefd gegrepen handen
Het is kwart voor acht ‘s morgens en op een paar hondenuitlaters na ligt Friedrichshain zijn roes nog uit te slapen. Op de fietszadels wachten druppels water tot ze door een mouw of een stoffen zakdoek drooggeveegd zullen worden. In de groeven van de tramrails heeft zich de neerslag verzameld, die de ganse nacht gestadig uit de lucht gedropen kwam. Terwijl ik naar de bakker loop om een paar Schrippen en een krantje te halen, staar ik naar de egaal grijze, op de daken steunende hemel.
Hallo Herfst. Hoe maakt u het?
Met het krantje onder mijn arm en de Tüte met Schrippen in de linkerhand besluit ik om met een omweg terug naar huis te lopen en ik loop de Holteistraße naar beneden tot ik in de Revaler Straße aangekomen ben.
Daar twijfel ik kort.
Links achter het Ostkreuz pronkt de penisvormige watertoren, waarvan ik vrees dat hij spoedig aan het einde van zijn erectie is gekomen. Het ooit zo rauwe en abgefackte Ostkreuz wordt sinds een aantal maanden opgeknapt. Omgetoverd tot iets wat je geciviliseerd zou kunnen noemen. Waar er nergens grafitti van de muren druipt en de kinderkopjes door saaie asfaltstroken en beton vervangen zijn.
Ik sla rechtsaf.
Deze oostelijke arm der Revaler Straße grossiert in dranklokalen. Zo vind je er de Rosi’s en de Astra club, de RAW en Cassiopeia en een club met de ludieke naam: Suicide Circus. Het zijn clubs waar de sluitingstijden worden bepaald door de laatste gasten die de poorten achter zich dicht trekken. Enkelen van deze gasten loop ik heden morgen tegen het lijf. Een smoordronken jonge punker die dan weer luidkeels in zichzelf begint te lallen, dan weer in een schaterlach uitbarst. Hij lacht naar auto’s, naar fietsers, de bomen, de vogels, de lucht. De hele wereld lijkt zijn beste vriend te zijn.
Aan de straatzijdes staan de lindes afgemat alsof al het leven dat ze de afgelopen maanden opgezogen hebben heden morgen van hen afvloeit. De zwarte staken zullen het geraamte van het winterbeeld gaan bepalen.
Doch door mijn winterbeeld loopt een paartje hand in hand. Hun dochtertje met rubberlaarzen stampend door de regenplassen. Met grote vreugde springt ze van plas naar plas. Ik voel mijn blik door dit opmerkenswaardige schouwspel aangetrokken. In een mum van tijd weet dit zonnig gezichtje in de mistige grijstonen der straat ons gedrieën op te monteren. Haar ouders lopen verder. In de Tüte grijp ik naar een Schrippe, die nog warm blijkt te zijn. Ik neem een hap en kijk naar het meisje, dat naar haar moeder rent en in hun wandeltocht naar huis haar hand gegrepen heeft.
om 11:14
Ik durf t bijna niet te zeggen, maar ik moet er van giechelen als je die Duitse woordjes gebruikt in je prachtige logjes…
Nou.
Dat dus.
om 11:27
en die klinken voor jou bijna als je moedertaal
om 11:43
Kijk. Zo ken ik je weer.
om 12:06
Ik heb geen zin om Schrippen te googlen.
Het klinkt als garnalen.
Maar je zal vast
geen zak
garnalen
bij de bakker
halen.
kijk en dat is dan weer poëzie!
om 12:15
Erg ontroerend Susy
Hier… Googlen doe ik gewoon voor jou. Omdat ik je zo.. poetisch vind
http://www.flickr.com/photos/francescabondy/2912004104/
om 15:42
Een penisvormige watertoren?! Daar krijg ik een heel apart beeld bij in mijn hoofd. (maar dat ligt aan mij en mijn verderfelijke geest vrees ik)Verder een wonderschoon stukske weer. Jij bent goed bezig Rudy!
om 15:45
Daarom misschien wel.
Hoewel ik ook weer niet de hele dag loop te giechelen hier in mijn stadje.
Dat zou echt vreemd zijn.
om 18:54
Zijn ze Ostkreuz aan het opknappen? Dat is wel jammer van de filmische sfeer die er hing.
Overigens niet meer dan logisch dat het gebeurd, maar toch.
om 19:51
Dank je Lora!! Ja penisvormig.. die staat rechts op de foto in de header van mijn blog.
En dat zou inderdaad een beetje vreemd zijn Nicolleke, maar wel grappig!
Ja maarten, het is echt echt zonde. Laten we er snel een film maken, nu het nog kan
.
om 09:36
Hehe. Een echte Kaals. Daar was ik weer aan toe.
om 13:35
‘Au’ dacht ze bij het zien van de header van je blog. Puntig torentje.
om 14:06
Impa.. puntig is ie inderdaad
Ik kocht gisteren op de vlooienmarkt een tekening van exact die linkse foto. Te toevallig voor woorden. Overigens.. let op je brievenbus 
om 14:06
Ah en Maz.. dus dit is een echte Kaals? Cool!
om 08:39
Jazeker! “In de groeven van de tramrails heeft zich de neerslag verzameld, die de ganse nacht gestadig uit de lucht gedropen kwam.” Ik bedoel maar. Kaalser kan het niet.
om 21:37
Zo, ben weer helemaal bijgelezen. Wel typisch dat ik nu wéér dat eindig bij de penistoren. Overigens zag ik die in mijn hoofd toch anders dan in je header. Ach ja, zoiets als “de film is toch anders dan het boek”.
Dus.
Ja.
Ja.
Het is me wat.