In de verte

Als ik op reis ga dan sleep ik zelden iets met me mee. Met een schoon paar sokken en een dichtbundel van Vasalis ben ik meestal wel tevree. In de verte heb ik aan de verte welbeschouwd genoeg.

Zojuist ontving ik een email van een ex-geliefde uit het Zuiden van het land. Niet geheel toevalig had ze aan mij gedacht. Niet geheel. Want ik was tot dusver de enige Nederlander waar ze ooit iets mee te maken had. En ow wacht.. dat had ik natuurlijk van te voren moeten aankondigen. Ze begaf zich op het moment van schrijven in hoofdstedelijk Holland. Amsterdam.. om iets leesbaarder te zijn.

Ze schreef me dat ze Sehnsucht naar me heeft. Omdat ik haar met een weinig zinnen zoveel gute Laune bezorgen kon als welhaast geen ander mens. En dat mijn Heimat haast net zo goed bevalt.

Een beetje Sehnsucht… lieve lezers.. heb ik nu dus ook. Niet naar mijn Heimat. Daar ga ik volgende week sowieso al heen. Maar naar die actrice uit Heidelberg. En een berouw dat ik heb. Hoe ik dat de vorige zomer heb verkloot.. mensen, kinders. Dom dom dom! Heeft u ook weleens zo een onaangenaam gevoel van gewetenswroeging?

Gelukkig ga ik volgende week op reis. Dat schone paar sokken ligt al in mijn knapzak. Ook Vasalis en misschien alleen nog de gitaar gaan mee. Want in de verte heb ik aan de verte eigenlijk wel genoeg.

11 reacties op “In de verte”

  1. Britt zegt:

    Hé Rudy! Ga ik jou nog zien als je weer in Holland bent?

  2. quirk zegt:

    Never too late Rudy, zij heeft immers ook Sehnsucht!
    Maar gezellig dat je hierheen komt! :)

  3. je moeder zegt:

    youpi

  4. rudy kaals zegt:

    Britt, ja! Vrijdag.. bij Willem (die is jarig en viert en viert!)

    Quirk.. later op de avond kwam idd de vraag of ik niet Heidelberg bezoeken komen wilde. En haar dan in het theater bewonderen… stiekem heb ik daar best wel zin in. Puur platonisch natuurlijk. En stiekem. Dat ook.

    Euhmja.. ik kom dus naar NL. Volgende week. Er wodt een mensenpuppy gedoopt (dat zoiets nog bestaat) en ik ga proberen, bewapend met een bord spaghetti, er een stokje voor te steken. We zullen zien.

  5. rudy kaals zegt:

    @je moeder: Ja… ich freue mich auch auf dich Schatz. Bis dennedanne! (Of zit jij toevallig dat weekend in Heilbronn?)

  6. Maz zegt:

    Platonisch, uhu. Kom op, mail terug en vraag d’r mee de verte in! Daar kan er nog wel eentje bij.

  7. pepperfly zegt:

    “In de verte heb ik aan de verte welbeschouwd genoeg.”

    Wow!

  8. rudy kaals zegt:

    @Maz… die uitnodiging naar Heidelberg kwam later die avond. Binnenkort dus meer over Heidelberg, het theater en wat mijn ex nu eigenlijk doet aldaar.

  9. rudy kaals zegt:

    ow en pepperfly: leuke blog ook!

  10. Sproet zegt:

    je gitaar hoef je niet mee te nemen, je mag mijne wel eventjes lenen, mits je inmiddels wat nieuwe liedjes kunt spelen ;)

  11. rudy kaals zegt:

    Super duizend Sproet! Ja… ik heb, geheel door jou geinspireerd, wat van Dylan geleerd. Met zingen en alles.. ook dat nog. Een Duitsche vriendin zei dat het wel klonk. Maar of ik dat voor jou durf te spelen / zingen..? Mal gucken ;) owja.. de intro van Abel’s CD heb ik inmiddels ook geleerd. Daar breek je je vingers over, maar wel mooi!

Reageer hier