Een aangename waas van weemoed
Donderdagavond waren oud klasgenootje Rachelle en haar vriendin Ingrid hier in Friedrichshain te gast. Pakweg tien jaar hadden we elkaar niet gezien dus er viel een hele hoop bij te kletsen. Dat gebeurde in café Geronimo. Naast de in de steigers staande ruïne die men Ostkreuz noemt.
Pakweg tien jaar. Dat vonden we allebei behoorlijk lang. Dat is bijkans een decennium.
Doch geheel uit het oog verloren hadden we elkander niet. Want ik lees haar blog en zij leest die van mij. Ik bekende dat ik helemaal weg ben van haar foto’s van het Vlakke Land. En zij vertelde dat de toon des Kaalslogs in den laatsten tijd stukken positiever geworden is. Een gegeven dat ook mij niet ontgaan is.
Want Kaalslog stond in bloei onder de invloed van een lenteliefde. De zoveelste, doch derhalve niet minder sterk dan alle vorige lenteliefdes. En ook de ongedwongenheid en rust der grootstad zullen hebben meegewerkt aan deze Aufschwung.
Toen we na enkele Beierse biertjes afscheid hadden genomen en ik in mijn eentje door de Berlijnse nacht naar huis wandelde, werd ik door een zucht van luwe weemoed bevangen. Herinneringen aan de brugklas op het Thomas More. En de eerste lente dat ik iets voor een meisje voelde.
Dat meisje. Een vrouw inmiddels. Met de leukste lach die het museum der herinneringen herbergt. De leukste blonde krullen ook trouwens. Hoe zou het zijn haar weer te zien? Zouden we elkaar iets te vertellen hebben? Of ik net als destijds veel te schuchter om iets te zeggen?
Nee.. te schuchter waarschijnlijk niet. Maar het zal er niet van komen. En dat is wel prima zo.
Thuis aangekomen, speelde ik een Solea op de gitaar tot de Weichselstraße stil geworden was en kroop ik in bed, waar een waas van weemoed mij in een aangename slaap deed dommelen.
om 13:02
Ach ach. Alte Freunden. So etwas tolls.
Ik haalde afgelopen weekend ook
her-inneringen op….
Her-inneringen.
om 13:13
Suus… wat lief van je dat je me telkens weer de spelfouten komt verbeteren. Dank je wel.
om 15:51
*grijns*
om 18:48
Ik voel me altijd zo betrapt door jou.. volgens mij is dat moeders eigen.
Jij ruikt het zeker ook als ik gelogen heb..?
Naja, pijnlijk is het.. maar kan er inmiddels weer om lachen.
En nu vort op die bezem van je en wegwezen hier!
om 19:22
Geronimo was fijn, Berlijn verder ook. Verslag volgt natuurlijk. Dank Rudi!
om 19:36
Is je lenteliefde niet overgegaan in zomerliefde?
om 20:22
Moeder? Bezem?
Godallemachtig. Probeer ik zó jong en elfachtig over te komen, krijg je dit.
om 13:00
Ik voel me vereerd. Echt. Eerst een valentijnskaart en nu dit. En dan ook nog flamenco, woon jij wel in de goede stad? Met gemeende dank groet ik u!
om 23:18
Een beetje weemoedig wel, al die weemoed.
om 23:51
Weemoed….. ach ja… weemoed….
*doet nu helemaal geen oog meer dicht*
om 20:02
Nun Rachel, ik vond het leuk! Drink gaarne nogmaals een beiers biertje met jullie. Wellicht dat we het dan ook nog voor elkaar krijgen ergens staande een worst te eten. Dat zou lachen zijn.
Ach… weemoed, schweemoed.
Die compleet verdween bij de reactie van Marloes. En plaats maakte voor schaamrood op den bakken. En een brede grijns. Ha! Van hoofdstad naar hoofdstad een welgemeende groet terug.
om 00:00
Instantempo
om 16:25
Hello. See my site , site1, site2, site3, site4, site5
om 01:21
This is very fine web site, thank you and look at that gry dla dzieci
om 22:24
Good point, though sometimes it’s hard to arrive to definite conclusions