Vroeg in de ochtend, plaatselijk onbewolkt
Het is kort voor vijven en ik ben hellwach. Ik zou naar de badkamer kunnen strompelen, maar blijf nog lekker even liggen in mijn bed. Achter de daken van de huizen tegenover schemert de blauwte van de morgen. Dat was het eerste wat ik zag toen ik twee minuten terug mijn ogen opensloeg. Daarvoor hoefde ik de gordijnen niet te openen. Die heb ik namelijk niet. En wel precies om deze reden.
Door het ochtendgloren aangetrokken, loop ik naar het balkon. Bij het openslaan van de balkondeuren ruikt het zo fris dat ik besluit dat dit het perfecte tijdstip is om na een pauze van enkele jaren weer te beginnen met hardlopen…
Terwijl ik langs de Spree ren, betwijfel ik of er überhaupt perfecte momenten bestaan om een bepaald besluit te nemen. Meestal worden we tot besluiten gedwongen. Hetzij door onszelf hetzij door een ander. En die momenten voelen helemaal niet perfect. Eerder naar en ongewenst.
Als ik vroeger naar mijn afstudeerplek liep, nam ik niets anders mee dan de angst dat ik iets vergeten was. Met voor mij een lange, volle dag. Vol van flauwe taken. Ik droeg niets bij me behalve de angst dat ik ergens niet erbij zou zijn.
Doch vanmorgen is alles anders. Want vanaf vanmorgen loop ik hard. En ik weet ook meteen weer waarom. De endorfinen gieren door mijn lijf. Ik barst van de energie. (En spierpijn). En of ik mezelf gedwongen heb of niet.. ik heb alles bij me wat ik nodig heb en daar waar ik heen loop is precies waar ik moet zijn.
Ik lach de hele wereld bij elkaar.
om 18:26
Ik zal nu niet zeggen: ‘kijken hoe lang je het volhoudt’.
om 23:04
Als ik zou hardlopen zou het ook om vijf uur ’s ochtends zijn.
Niet alleen omdat dat donkerblauw dat net een beetje lichter begint te worden het mooiste blauw op aarde is (nou ja, eigenlijk niet op aarde dus).
Maar vooral omdat dan er dan niemand is die kan zien dat ik na twee minuten rennen al paars aangelopen hijgend op de grond kets.
om 12:43
Spierpijn dat ik had vanmorgen.. alsof ik gisteren de hele dag geapekooid had.
En weet je wat Emma, zelfs de spierpijn voelde goed.. het herinnerde me aan dat uurtje joggen van gister. Morgenochtend ga ik weer!
@Quirk: Paars?? Oei. En ik dacht nog wel dat je heul sportief was.. Waarom ik dat dacht, dat weet geen mens. Doch denken deed ik het.
om 21:07
Misschien wel zwart zelfs! Grapig dat je dacht dat ik sportief was, ik ben echt alles behalve. Sporten voor mij is overal heen lopen (dat dan weer wel) en elke dag twee trappen op.
om 21:18
Heerlijk licht wordt je van hardlopen. Van binnen.
Ik begon vanochtend om 5 uur met werken, dankbaar voor het vroege licht rond midzomer. Dit zijn de dagen!
om 21:20
‘WORD je van hardlopen’. Met een D.
Aiaiaiai… een dt-fout vereeuwigd op het wereldwijde web…
om 23:11
Oei-oei, Impa. En dat gaat nóóit meer weg. Of je moet Rudy héél lief aankijken/schrijven
.
Maar het lopen is wonderlijk. Blijmakend. Al heb ik dat dan weer niet om 5 uur ’s ochtends. Hoewel ik het me soms voorneem….
om 09:22
Jongens, jongens! Hardlopen en dat midden in de nacht… Het klinkt allemaal heel romantisch hoor, maar ik blijf nog even liggen.
om 08:30
Loop je met Evy? Of heel stoer alleen (en dus ook meteen heel ver)?
om 10:23
Ja, het schijnt behoorlijk hot te zijn om in alle vroegte te gaan joggen. Maar ik ben geen ochtendmens en heb een hekel aan joggen. Een perfect moment om te beslissen dat ik er ook nooit aan ga beginnen. Hot or not, ik draai me nog eens om.
om 12:31
Och Impa.. dat is allemaal geen ramp!
En Cat, ik laat het lekker staan.. haha!
@Maz: probeer het eens, het is echt echt heerlijk!
@geerte: wie is evy? Mis ik iets? Het viel overigens wel mee met de afstand… een drie kwartier tot een uurtje denk ik.
@Marjan: Welkom! Is helemaal niet erg om je nog eens om te draaien.. en als dat jou een goed gevoel geeft.. dan ben je wat mij betreft ook hartstikke hot bezig!