Afgelopen zondag ben ik met vriendin Nora een loopje gaan doen in het gemoedelijke Mauerpark. Alwaar twintig jaar terug het Oosten van het Westen werd gescheiden en waar, zoals op heel veel plekken in de grootstad, een enorm braakliggend terrein ontstond toen de muur naar beneden werd gehaald.

Vandaag de dag ligt er een lange strook van gapend groen. Midden in de huizenvolte van Berlijn. En iedere zondagmorgen worden er tientallen kraampjes gevuld met curiositeiten, kunst en ouwe rommel en komt gaandeweg een gezellige vlooienmarkt tot leven.

Onder een mals junizonnetje slenterden we van kraam naar kraam. Dan weer verwonderend bij een der zeldzaamheden dan weer hoofdschuddend bij de een van de vele pruldingen waar de vlooienmarkt van overloopt. Ondertussen deed Nora haar beklag over het stijgende aantal professionele handelaars die de echtheid van de markt in de loop der tijd zal doen verdwijnen. Ik knikte toestemmend, maar eigenlijk was het mij om het even.

“Er komt wel weer een tijd dat die handelaren zullen verdwijnen,” mompelde ik, “en als ik het allemaal niet mee mag maken, vind ik het ook wel prima.”

Terwijl de zondagmiddag voor zich uit ijlde, schreden we zwijgend richting de ringbaan aan de Schönhauser Allee en overdacht ik wat de toekomst ons zou kunnen brengen..

..er zouden vreselijke dingen kunnen gaan gebeuren. Of juist hele schitterende. Mogelijkerwijs worden er over twintig jaar in het Mauerpark in plaats van vlooienmarkten wel golftoernooien voor fijnmotorische gehandicapten gehouden. En kun je op iedere hoek van het park voor een appel en een ei enorme bekers Nasi Goreng kopen.

Daar valt geen zinnig woord over te zeggen. We deinen vrolijk verder op de rimpels der tijd en vergenoegen ons met al het schoons en lelijks dat ons als een trouwe hond aan onze zijde tot het eind van deze aangename deining begeleiden zal.

Aan het einde van de middag stapten we voldaan de S-Bahn in. Op het bankje tegenover ons zat een meisje met een roze strik in haar haar. Ze wees naar een filmposter met een bekende acteur erop. De acteur droeg een zwart kostuum en zag er afgepeigerd uit. Naast het meisje stond een karretje met daarin enkele grote houten hamers en gekleurde houten ballen. Ik kreeg prompt trek in Nasi Goreng.