In de grote witte grot
“Whoehoe, sneeuw, sneeuw!!” het is 9 uur ‘s morgens en ik sta als een kind te juichen bij op ons het kantoor. Een echt kantoor is het eigenlijk niet. Wij zitten in een opgeknapte assemblageruimte van een oude meubelenfabriek. En op mij komt het eerder over als een grote grot met witgeverfde wanden. Vol van bureau’s met beeldschermen, toetsenborden, paperassen en her en der een grote blauwe skippybal om op te zitten. Cup-a-soup automaten heb ik hier nog niet gezien. Ook een stencilmachine is ons vreemd.
Maar laat ik het voor het gemak gewoon een kantoor noemen.
“Hahaha! Kadootjes, kadootjes! Het lijkt wel kerstmis hier!” schreeuw ik terwijl er een lawine van biologisch afbreekbaar opvulmateriaal over me heen stort. Ik woel nog dieper in het enorme pakket dat gisteren uit Nederland is aangekomen en vind alweer een nieuw geschenk.
Alsof het niets is…
Dat we voor elk der geschenken gewoon betaald hebben, ben ik voor het gemak eventjes vergeten. Af en toe moet je gewoon doen alsof. Jezelf voor de gek houden. En weer onbevangen als een kind zijn. Overal naar wijzen. Met je handen eten. In de ochtendspits naar mensen staren. Of net als heden morgen staan te juichen bij een kleinigheid.
Bei dem Weg was kaals.nl ff offline vanochtend. Er was een fles melk omgevallen in het serverpark en iemand moest hem recht gaan zetten. Trouwe lezers onder u, wir bitten um Ihr Verständnis..
om 09:46
Waar héb je het over?
Sjonge. Wat ben jij soms vaag.
Of als een kind, tegen je moeder zeggen, terwijl je ‘ik zie, ik zie wat jij niet ziet’ doet:
Nee mama, jouw tanden zijn niet wit, die zijn geel.
…
om 10:17
Suusmensch. Ik heb het over mijn werk. En een pakket dat we daar ontvingen. En ik die daar als een malle bij staat te joechijen. Dacht dat dat wel alles klar was?
om 10:22
Oh.
Ik wilde alleen maar weten wat er in die doos zat.
Maar goed. Dat was de strekking van het verhaal niet.
Natuurlijk.
Leuk. Een pakket.
Joechij.
om 13:21
In de doos zat… een hele hoop lucht.
Nee echt. Suus. Je weet toch dat ik dat vanwege mijn beroepsgeheim hier allemaal niet kan gaan vertellen. Dat is hartstikke prive. En mijn priveleven houd ik liever voor mezelf.
Dusja: leuk! Een pakket. Jeuj!
om 16:08
Oooo leuk! Zat er een hele grote doos bij waar je dan een huisje of een boot van kan maken? En bubbeltjesplastic waar je dan tot vervelens van anderen toe mee kan gaan zitten knallen? Leuk, leuk!
om 16:16
jUIST! oW… mijn capslock… Euhm. Ik mag de doos helaas niet mee naar huis nemen. Ik wilde er een iglo van vouwen, om mijn eskimoroots niet te verloochenen. Doch helaas. Ik zal mijn kartonnen doos ergens anders op de kop moeten tikken.
om 20:17
Ja leuk die doos. *ik raak nu inmens nieuwsgierig* Het helpt ook niet echt dat je niet een tipje van de sluier der inhoud wilt oplichten. Was het soms een domme doos?
om 20:27
Je bent zwanger????????????
om 18:22
Niks leuker dan pakjes krijgen!
En bubbeltjesplastic knallen inderdaad.