Aroma Lounge

Sta te wachten
Op mijn koffie
In het tentje
Om de hoek hier

Zoals gisteren
En morgen
Met mijn stoffen
witte tasje

Vol met kiwi’s
En komkommers
En een plastic
Flesje water

Als het meisje
Van de koffie
Op me afstapt
En me toelacht

“Hey wat leuk dat
Je weer hier bent”
Zegt het meisje
met een glimlach

Naar een jongen
Met een petje
Die net na mij
Binnenstapte

Ik doe net
Alsof ik niets hoor
En loop langzaam
Naar het venster

Waar een meisje
Heel erg vrolijk
Naar een hondje
Staat te lachen

Op de stoep
Daar rijden fietsers
Met enorme
Zonnenbrillen

Want de zon
Knijpt anders
Onopzettelijk
Hun ochtendogen dicht

Uit de speakers
Komen liedjes
Die ik nog niet
Eerder hoorde

Met piano’s
En violen
Die me steeds
Vertrouwder klinken

Want ik ken ze
Van een avond
In het Volkspark
In de lente

Van een barbeque
Met vrienden
Die we kenden
Uit Berlijn

En alweer zie ik je lachen
En het stralen in je ogen
Voordat de nacht begon

Op de toonbank staat de koffie
Warm en dampend voor me klaar

5 reacties op “Aroma Lounge”

  1. Cat zegt:

    Wat een heerlijk stukje. Ik glimlach. Tot achter mijn oren :-)

  2. quirk zegt:

    Lichtvoetig mooi! En wist je al dat mensen die dagdromen hun denkvermogen vergroten? Dat zit met het jouwe wel goed dan!
    http://www.nu.nl/wetenschap/1963188/dagdromen-vergroot-denkvermogen.html

  3. rudy kaals zegt:

    Ha! Altijd al gedacht dat het goed zat met die laterale prefrontale en de anterieure cingulare van me..

    ..hier zitten trouwens veel raakvlakken met mijn werk. Het is cortex alom in het arbeidersbestaan van Rudy Kaals.

  4. Lora zegt:

    Ik blijf even verwonderd hangen bij de visualisatie van Herr Rudy met zijn “stoffen witte tasje”.

    Óverigens schijnt deze zomer de kleur wit helemaal hipperdepip te zijn. Wit is het nieuwe zwart namelijk.

    Jaja.
    Gij.
    Trendsetter.

  5. rudy kaals zegt:

    Wit is het nieuwe zwart. Riep Deelder het jaren terug niet reeds..

    Leuk dat jullie dit lied (want een lied is het) allen anders interpreteren. Op mij werkt het namelijk droevig. Erg droef. Een jongen in een grote stad. Die door iedereen wordt overzien. En zich monter houdt met de vrolijkheid der herinnering..

    Gelukkig bood de koffie hem troost.

    Genoeg der analyse.

Reageer hier