Gewoon een kledingkast
Gisteravond trof ik Robbie voor de avondwinkel. Robbie komt uit Heidelberg en is full-time met pensioen. Sinds vorig jaar past hij op de woning van zijn zoon. Die zit nameljik in Australië. Met een zak op zijn rug op zoek naar zichzelf. “Zichzelf zal hij daar niet vinden,” sprak Robbie vorig jaar snedig, “een hele hoop zand waarschijnlijk wel… maar het houdt de jongen bezig. Laten we op hem proosten.”
En proosten deden we ook gisteren.
Doch niet op die kleine ik-zoeker van hem, maar op het feit dat de zomer weer begonnen is en de straten tot tunnels van groen gebladerte geworden zijn. Want daar leerden we elkaar kennen. In de zomer van 2008 voor dezelfde avondwinkel. Waar we telkens weer onder de indruk waren van de levendigheid der Grünberger Straße.
Het meisje van de boekenwinkel kwam voorbijgelopen en ze vroeg aan mij waar ik de afgelopen maanden rondgehangen heb. “Vorig jaar kwam je nog weleens in de winkel kletsen. Ik dacht al dat je gestopt was met lezen,” aldus het meisje met de mooie lach. Ik stamelde wat onverstaanbaars en het gestamel werd met die mooie lach beloond. Toen ik opkeek en iets wilde zeggen, was ze alweer verder gelopen…
…terug naar Robbie dus. Terwijl ik zijn witte haardoos bestudeerde, bespraken we mijn avontuur in Azie, de stand der kegelsport, een modeltreinbaan die door zijn kamer moet komen te rijden, zijn heup die ooit te snel gegroeid is en daardoor pijn doet, en de Liefde die voor ons beiden kwam en ging en kwam en ooit wel weer zal gaan, en dat dat allemaal in orde is, want dat hoort nu eenmaal bij het leven.
Wijze woorden waren het niet. Oprecht, dat wel.
Toen ik thuis kwam, stond er in mijn kamer een nieuw meubelstuk. Gewoon een kledingkast. Waar al mijn kleding in past. Want dat hoort nu eenmaal bij het leven.. kleding die in kledingkasten past. De eenvoud der dingen. Ik vond het prachtig!
om 20:21
Volgens mij heb jij een heel leuk leven. Met zo’n kledingkast kan het niet meer stuk. Nu nog terug die boekenwinkel in en daar rondhangen!
om 01:57
Ik heb ook een nieuwe kledingkast! Wat een toeval. Daar past ook alles in. Alleen past de kast zelf niet. In de kamer. Maar goed dat het een kast met schuifdeuren is..
Grünberger Straße, dat is trouwens best dicht bij de Thaerstraße! Daar logeerde ik de laatste keer dat ik daar was.
om 06:28
Ja Maz, zo ervaar ik dat ook!
En quirk, de Thaerstraße… ik heb mij er tot op heden nog niet aan gewaagd iets over haar te schrijven. Toch kwam zij reeds in vele stukjes voor. Alleen nog nooit met naam. Toen ik in jouw reactie “Thaerstraße” ontstond er in ieder geval een grote grijns op mijn gezicht.
Zo en nu een bak thee en een douche. Het schijnt feest te zijn vandaag. En ik moet naar mijn werk. Koningsgezind? Nein Danke… Kanzleringezind! Ha!
om 13:40
Ik heb even teruggezocht… in “Stilzwijgende gestalten” liep ik, je raadt het niet… in de Thaerstraße. Wellicht dat er ooit nog een aubade aan de Thaerstraße.. al denk ik zelf van niet.
om 15:29
Thaerstraße rules!
Ik ga dat stuk meteen lezen!
om 15:31
O ja, de mimespeler, ik had hem al gelezen, maar hij is nóg mooier nu ik weet waar het was.
om 08:28
(Hé! Nieuwe letters! de vorige pasten beter bij je stijl en sfeer, mag ik dat zeggen?)
Fijn stukkie weer, dit. Alsof ik erbij sta en met je meekijk.
om 14:05
Ik volg je niet helemaal Impa… nieuwe letters?? Zie jij iets dat ik niet zie? Of nouja… natuurlijk mag je dat zeggen.
om 18:43
Heu? Serves me right voor blogsurfen op het werk. Daar zag het er echt radicaal anders uit, hier. Confusion galore.
om 23:12
Nu Impa!! Nu… alleen de letters nog