Vandaag begint de adventsperiode. De schemering wordt door absolute donkerte afgelost. En wat doet der Mensch? Die begint als een gehandicapte mongool op speed in iedere hoek kaarsen en andere goedkope rotzooi in de fik te steken. Ik veracht de adventsperiode hartgrondig. Laat ons drinken!

Vorig jaar schreef ik nog een meisje dat ik het liefst met haar die ellendige periode zou hebben doorgebracht… ze begreep de boodschap niet. Betreurenswaardig was het niet. Het was betreurenswaardiger dat ik in het moment waarop ik haar schreef zoals elke sterveling er naar hunkerde de kerstdagen niet alleen door te brengen. Ik ben blij dat het toch zo was. De eenzaamheid bracht de bezinning. En ons moeder de worstenbrood. Ons pa het wildzwijn.

Dat meisken… ze was er niet en ze zal er ook nooit zijn. Anders had ik nu in Amperdam gewoond en niet hier in Nazi-Duitsland. Achja het zal allemaal wel, het kan me echt gestolen. Dat kerstfeest ook trouwens. Verder deel ik met vreugde mee dat ik een kapitalistenzwijn ben geworden en dat het Duits me inmiddels beter afgaat dan het Aramees. Htiler-Jezus, 1-0.

Goed.

Meer valt er niet te liegen. Ik weet niet wat jullie gaan doen, maar ik zet mijn kerstmuts op en ga me bezatten aan de Glühwein op een kerstmarkt. Gewoon, omdat het kan. Tot later. Zalig pasen.