Gekromt onder den Tegenspoed
“Geachte luisteraars,
onze tijd is een ongemeen moeilijke
en het nu levend geslacht
dat grotendeels opgegroeid is
in dagen van voorspoed
en dat nu te staan komt
voor nijpende zorgen
en soms nog erger
kromt zich
onder den tegenspoed
en ziet vaak geen uitkomst.”
Hendrikus Colijn, zomer 1935.
De tegenspoed onzer dagen is echter geen monetaire kwestie doch een spirituele. De mens is zichzelf kwijt. Zijn impulsen lijken slechts gedreven te worden door een poging have en goed te vermeerderen. Verblind door zijn ongebreidelde optimisme en van een overmaat van vermaak verdoofd. Elke vorm van werkelijkheidszin verloren, doet hij maar, zolang het hem behagen schept.
om 16:32
Niet mee eens. Wel met de laatste zin overigens.
om 08:17
Niet mee eens? Prima, maar kom eens met argumenten. Dank je…
om 17:23
Ik ben het niet eens met je zin dat de impulsen van een mens slechts gedreven lijken te worden door een poging have en goed te vermeerderen.
Ik denk juist dat de impulsen van den modernen Mensch steeds meer gedreven worden door die spirituele zoektocht, steeds meer mensen gaan mediteren, in therapie, onderzoeken het boeddhisme, doen aan retraiteweekenden, etc etc. Die poging om have en goed te vermeerderen is volgens mij al op z’n retour. Mensen kopen liever vrije tijd dan een nieuwe tv. En liefst beide, uiteraard.
Alsjeblieft
om 17:55
Wellicht dat dit voor jou of jouw omgeving het geval is. Het gaat hier echter om een algemenisering: het gros der mensen consumeert en wil continu nieuwe kleertjes, gadgets, leasebakkie, hypotheekje, boompje, beestje…
En zijn de spirituele zoektochten waar je over spreekt niet het bewijs dat de mens zichzelf kwijt is? En ben je ook niet van mening dat deze evenals de oude religies slechts draaien op ijdele hoop zijn en uiteindelijk tot niets zullen leiden? De mens zal zich na alle meditatie, therapie, boedhisme, retraiteweekenden wellicht minder leeg, maar even leeg zijn als tevoren.
Wij zijn niet het zonnestraaltje tussen twee oneindige donkertes. Wij zijn niet uniek. Het enige zin dat er in het leven gevonden kan worden, het enige dat ooit een keertje moet in het leven is dat we dood gaan. Alles wat in de tussentijd gebeurd is overbodig.
Zoals ik in augustus reeds schreef: Fuck mensen! Laat ze allemaal sterven en ik sta op hun graven te kakken. Er bestaat niets wat ik meer haat dan de mens. Een pathetisch, lachwekkend beest, dat uiteindelijk tenonder zal gaan aan zijn eigen overbodigheid.
om 20:34
encore!
om 15:00
echt positief was ik niet… en dat zo vlak voor het feest van het licht.
om 12:54
Libertate…
Mai mai si miei imi place sa fac yoga, este foarte utila pentru descoperirea potentialului interior dar nu indispensabila…