Als je je te lang op een ding hebt geconcentreerd, dan zul je merken dat de wereld om je heen een heel stuk kleiner is geworden. Ik ben al maanden niet meer op de hoogte.

Ze heeft mij maar de helft verteld van alles wat ik nu nog weet. De sluwste dingen, de beste verhalen, de treurigste drama’s en de grootste schijt.

En ze schreeuwt eureka, ofschoon er überhaupt niets is. Niet gister, niet heden, niet morgen. Ze smeekt me of ik haar, alsjeblieft, nog iets zou kunnen bezorgen?

Ze had al haar vreugde moeten delen, zonder genade en zonder schaamte. Sinds de dag dat ik haar kuste, sinds de dag dat alles begon. Maar haar hart is zwart als mijn Bacardi cola. Ze is te ernstig voor haar leeftijd. We lopen alles mis wat ons omgeeft.

En ik heb angst voor de dood. Voel me als uitgedoofde ster die alleen nog waargenomen wordt, omdat ik zo ver weg sta. Alles was ver weg, nu staat zij daar. En mijn hart klopt louter verder, omdat zij er alsmaar op zal blijven stompen.