Beste Herbert,

Komt tijd, komt zout, zeide mijn grootbroeder reeds zes jaar na zijn oprichting. Hij had geen fiets waarover hij bakkeleide. Loefzompend kwurielde hij een multimodale metastase als hij zondig richting loutering bokte.

Zij het zoutloos.

Zonder zout had zelfs mijn grafschudder een broertje dood aan de postulaatdistracten zoals “ze” daarmaals tijdens de voorbereidingshectiek rond de deltawerken op de jaarlijkse hertz-bijeenkomst bezielloos werden voorgedragen. De kul, de kul, hyeerde de cherubijntjes lekker wegbekkend met homp, EEN HOMP, maltbrood in hun gore gepensmoel.

Affreusiteit ten spijt, femelde mijn zestien ex-vriendinnen ciselerend een spijker in hun hol. Ik murmurde wat af in die godsellendige graftijd. Deductief, inductief, maar altoos vlijtig. Ras, ras, affront, affront is waar ik mijn reet mee afrond. Vandaag maar met een stukwerk poesie van eigen neus:

Hoer zout kont,
neuken is gezond.

We zien ons op de Hertz-bijeenkomst te Twekkelo!

Zij gegroet,

Bernd Rogsleppel