Zeven mijl onder mijn moeder
Roep ik luid: Het is mijn schuld
Dat U ongematigd verder sterft
En vader niet ontvluchten kan

Aanschouw haar uitgemolken boezem
Een arme ziel door kool omhuld
Ik ben slecht, een engel van verderf
Verdrink mij langverwachte waterman