Sommige mensen noemen het overdreven. Het gekommer van de Oost-Duitsers, dat het na de van de muur allemaal slechter is geworden. Ze ontvingen immers ieder jaar een groot som subsidie, de zogenaamde solidariteitsbelasting die de West-Duitsers ieder jaar ophoesten. Die werkloosheid hebben ze aan zichzelf te danken.

Maar zo is het niet, aldus mijn huisgenoot.

Na die Wende (’89) is een groot deel van de Oost-Duitse bedrijven opgekocht / overgenomen door West-Duitse firma’s. Door de conversie van DDR-Mark naar D-Mark schoten de lonen omhoog, waardoor personeel uit Polen en andere Oost-Europese landen ineens vele malen goedkoper werden. Gevolg: een groot deel van het personeel vloog eruit, ging onvrijwillig minder werken of het hele bedrijf werd in een goedkope-lonen land geplaatst in andere delen van Oost-Europa.

En dan ontstaat er werkloosheid. Enorme werkloosheid. Mensen worden depressief. Gaan nog meer drinken dan ze al deden. Meisjes nemen op 16-jarige leeftijd een kind, omdat ze dan de maximale uitkering krijgen. Jongeren zien af van een opleiding vanwege het slechte toekomstperspectief. Kortom, een negatieve spiraal.

De ouders van mijn huigsenoot zijn wellicht geen alcoholisten en zijn zusje is ook niet zwanger (die van mij wel, jeuh!), maar zijn vader heeft wel gedwongen ontslag moeten nemen op 52-jarige leeftijd en zie dan nog maar eens aan de bak te komen. Na een lang omscholingstraject is hij weer aan het werk geraakt. Met een salaris dat drie keer zo laag was als toen hij nog als ingenieur werkte.

Deze mensen zijn niet dom. Ze kunnen wat. Maar wat valt er te beginnen zonder industrie? Ik stel me een Eindhoven voor zonder Philips en ASML. Niet alleen hun personeel, maar ook dat van de toeleverende bedrijven, en dat zijn er duizenden, komen zonder werk. De hele regio in een depressie. Dat is wat hier gebeurde… en wat nog steeds niet is hersteld.