Hoe is het in Berlijn (4) - Relaas uit een bruisende stad
Gisteravond was het weer zo ver. Mijn wekelijkse avondje keuvelen met potloodrokers in de Schokoladen. Waar ik mijn hart op kan halen, omdat er vrouwen komen die mijn muzieksmaak delen. Of ten minste ten dele delen.
Zo was er een meisje met een tamelijk hip kapsel. Je kent dat wel. Scheef geknipt met overal plukken die ik niet kon plaatsen. Maar met een wonderlijk schoon gezicht. Een soort gebleekte anus, maar dan ongebleekt.
Ik vroeg haar of ze de rest van de avond naast me wilde blijven staan. Ja, dat wilde ze wel. Ik zei nog dat we niet persee hoefden te kletsen. Nee, dat was goed. Ze nam mijn hand en glimlachte. Op de achtergrond hoorde ik muziek van Sufjan Stevens. Van binnen begon ik te huilen. Hoe dat het in Berlijn is? Langzaam beter. Een mens moet iets zonder televisie.
om 14:21
je kunt natuurlijk altijd even meegluren bij de hollands buren via www.uitzendinggemist.nl
om 15:38
Toevallig heb ik afgelopen weekend een aflevering van Boeken gekeken. Daarin werd het boek “In de wachtkamer van de psychiater” van René Kahn besproken. Nuttige kennis voor mijn afstudeeropdracht.
om 20:10
Ook heel intellectueel en leerzaam, en ook lekker veel afleveringen: In Europa (een verdocumentairisering van het boek van Geert Mak)
om 10:04
Ik vind je woordkeuze
voor een ontzettend
goedbedoeld compliment
een beetje … vreemd.
;-)
om 14:23
@Geerte: Daar heb ik op NED2 een keer gezien en vond het erg interessant. Over WOI en de slachtoffers ervan. Nu kreeg voor mij het boek Im Westen nichts Neues van Remarque een nog duidelijker beeld. Ellende, zinloos, treuriger bestaat niet.
Ben gisteren begonnen aan de rest. Zit nu op aflevering 11 en waarschijnlijk zie ik de rest vanavond. Dan wordt het een jaar wachten op de serie 2.
Interessant vind ik dat Berlijn tot nu toe iedere keer is teruggekomen. Er is een hoop gebeurd hier. Nu lijkt het nog steeds een bruisende stad. Maar meer een van hedonisten dan van politieke idealisten.
Here we are now, entertain us… het is eigenlijk om van te walgen, maar ik doe er zelf net zo hard aan mee.
@K: het was mijn eerste associatie, ik kon er niets aan doen.