Brieven aan Rulf Baars – eerste deel: “Definitiae”

Beste Rulf,

Laat ons amicaliteit veinzen en als ware laaglanders jijen en jouen. Het moge duidelijk zijn dat zulks door onze zuider- en oosterburen afgekeurd wordt en zij het siezen boven het duzen verkiezen. Wij mogen ons wat dat betreft verlicht noemen. De sociale huichelarij voorbij. Dat vousvoyeren meer cachet heeft dan tutoyeren is een dwaling van bourgeoise VVDers. Cachet is immers wat de koe schèt.

Jouw hang naar deernis en melancholie is deels verklaarbaar. Je hebt een goed-betaalde baan, een leuke vriendin die gezegend is met een innemend karakter. Je collectie bananenstikkers is zo goed als compleet en de jaarlijkse influenza-epidimie is aan jouw huisje voorbijgevlogen. Toch hoor ik niemand joecheien… De psychische unster zou ook teveel uit balans raken, wanneer je niet trachtte je geluk te compenseren. En dit uit zich bij jou doorgaans in balorigheid, misplaatste misère, onbegrepen onbegrip en zelfdestructie.

Doch panikeer niet!

Je doet het stiekem prima op je werk. Je vriendin is zelf zo gek als een konijn op LSD en zo’n lever kan best wat hebben. Om van het brein niet te spreken. Dus zul je tot je dood proberen je gemoed te verzwaren. Welnu, het enige wat je zou kunnen helpen, maar wat ik jou, in het bijzonder jou lieve Rulf, niet van harte toewens, is eenzelfde neerdrukkende existentiële wanhoop als waar ik mij reeds jaren in bevind. Bedenk dat het niet de melancholie is die je bemint, maar de voorspoed waar je van walgt.

Tot snel, ik hoop dat je veel geluk mag hebben.

Je toegenegen vriend,
Rudy

2 reacties op “Brieven aan Rulf Baars – eerste deel: “Definitiae””

  1. Snaer zegt:

    Opdat ik met u meevoel…x

  2. rudy kaals zegt:

    Dank je vriendje… Laten we ons morgen tegoed doen aan de pommes van de Egyptenaar en ons wentelen in zelfellende! x

Reageer hier