Mijn moeder zei me ooit
Je bent een zondagskind
En sinds die dag draag ik
Een muilkorf uit tevredenheid

Het heden zwijgt

Elke avond staar ik naar
Matthijs van Nieuwkerk
Op pruttelende koteletten
En benepen bloemkoolwalmen

Verveling stijgt

Niemand vraagt zich af
Of het hier nog ver is
Naar het paradijs
Het laat me koud noch warm

De delver hijgt