Nietzsche schreef ooit dat vriendschap geen medelijden zou moeten zijn, maar medevreugde. Die vreugde heb ik met jou, helaas, allang niet meer ervaren. Sprak ik teder, terwijl ik de neergeslagen chocolademelk van haar lippen likte.

Voor het verwarmde terras zakte een mimespeler door de grond.