Freddie Hubbard speelt hier alsof de duivel hem op zijn hielen zit en misschien was dat ook wel zo, je bent je leven immers nooit zeker als trompetist. Hij speelt hier Moanin’ geschreven door pianist Bobby Timmons samen met Art Blakey’s jazz messengers.

En zo verging er wederom een dag die even nietszeggend als betekenisvol was als om het even welke andere dag. Een dag waarop ik at, nadacht en af en toe wat schreef. Waarop ik veel sprak, weinig zei en eenmaal het porseleinen altaar kortstondig verwarmde met het avondmaal van gisteren (lasagne met gehakt en magere [...]

Als ik morgen sterf dan heb ik in ieder geval nog een dag de tijd om cynisme te kunnen spellen.

Morgen is er een reunie op mijn basisschool. Er zijn drie redenen om niet te gaan. Ten eerste zal ik waarschijnlijk niemand meer herkennen. Ten tweede omdat iedereen mij wel gaat herkennen bij naam en toenaam omdat ik geen hol veranderd ben. Ten derde omdat ik sinds vanmiddag vier aan de kater van morgen werk. [...]

Ook nadat mijn drinkebroer op woensdagnacht een baksteen door de glas-in-lood-ruit had geflikkerd, bleek de basiliek op dit uur onbemand. God hanteert kantooruren.

Na raamstaren is strijken is de meest ultieme bezigheid in de geschiedenis van het universum. Zo bedacht ik mij heden morgen terwijl ik met een krachtige stoomstraal de plooi in mijn pantalon perste. Als de mens wat vaker zou strijken, dan zou de wereld er niet alleen goedgekleder, maar vooral een leger uit zien. En [...]

Hoezee, joechij! Dat hij nog 120 boeken mag schrijven!

Ik heb vannacht van haar gedroomd. Dota Kehr, ookwel bekend als de Kleingeldprinzessin. We spraken over onze kindertijd, Bossa Nova en gevechten met God. We waren beiden boos, maar diep van binnen heel tevreden. Toen ik wakker werd zocht ik haar op en sprak ze weer tot mij: Zivilisation ist die ständige Vermehrung unnötiger Notwendigkeiten. [...]

De dichtkunst en wat doen we ermee? In de begindagen van dit weblog verscheen er geregeld een gedicht van mijn hand. De een nog betekenislozer dan de andere, maar dat weerhield me er niet van stug door te dichten. De afgelopen weken is het echter akelig stil geworden. Toch heb ik meer gedicht dan ooit [...]

Dan Snaith is het brein achter deze Canadese experimentele indie-electro-psychedelische-rockband. Ik hoor u en de uwen denken, alweer uit Canada? Ja, alweer… in Canada wordt nu eenmaal fabelhaftige muziek gemaakt! Het nummer Melody Day staat op het album Andorra dat deze zomer verscheen en niet voor niets Album van de Week was bij 3voor12.