Plus en minpunten worden tegen elkander opgewogen en creëren uiteindelijk een balans waar ik ergens tussenin zal bungelen. Als een penis en de zak. Meestal slap en door impulsen gedreven. Een halfje wit, besneden. Eentje die links draagt en rechts lult. Harder dan staal en teerder dan een kinderziel. En twee keer per jaar verkouden. Dan krimp ik en wil ik het liefste imploderen. Mijn geslacht heb ik een getal gegeven. Acht. Want acht is het getal van de Dood en als er naast oceanen pis iets is wat de lul in de wereld heeft gebracht dan is dat wel de Dood. En dat groeit dan in Haar schoot. Ik zegen mijn ouders.