Elke dag ben jij in mijn gedachten, als een zachte streling van mijn geest. Swingende jazzklanken in een tweemanskamer in mijn hoofd. Het is het enige waar ik naar wil blijven luisteren omdat het me doet glimlachen met alle rimpels in mijn gezicht. Soms wil ik dansen en dansen en zingen tot mijn stem op is en mijn benen tintelen van genot. Ik ben voor je gevallen Lief en het vallen deed geen pijn, maar het ontnam mijn adem, het was prachtig, heerlijk, fijn. Blijf me verdoven met je klanken, zing nog een keertje het refrein. Naast jou wil ik vaker vallen Lief, naast jou wil ik vaker zijn.