Het is ‘s avonds kouder als buiten.

“Of plants tomatoes seemed the most human, eager and fragile and prone to rot.” John Updike in The witches of Eastwick

Krumme Lanke is een kopstation. De U3 kachelt gestaag van Nollendorfplatz naar de kop. Naast me zitten jonge meiden. Ik schat ze eenentwintig, dus waarschijnlijk zijn ze achttien. Op hun schoot ligt een strandhanddoek. Buiten brandt de zon, binnen parelt zweet. Bewust en onbewust hoor ik het gesprek. Jongens, het examenbal, AIDS en andere kinderziektes [...]

Er zijn enkele zaken die de mens niet kan bevatten. Liefde is er een van.

Lieve God, U bent niet waardig dat ik tot U kom, dus zwijg en U zal gezond worden.

Saying goodbye is also saying hello to something new.

There’s a new crime, sexual suicide… ik geloof dat het op spinnen gebaseerd is, maar mooie muziek is het boven al.

“Wat gij niet wilt dat een ander geschiedt, doe dat ook uzelf niet.”

Vanwege een tamelijk nihilistische kijk op het leven vragen mensen me weleens of ik suïcidaal ben? Een terechte vraag wellicht. Het antwoord is eenvoudig en monosyllabisch: neen. Toch heb ik een voor sommigen ongezonde fascinatie voor de Dood. Wel, daar is niets mis mee. Sterker nog, ik zou eenieder aan willen raden eens wat vaker [...]

Zet overal je vraagtekens bij! Maar waarom?