Wil iedereen even ophouden met het stellen van vragen! Ik word er godverdomme kotsmisselijk van. Houd je klep en neem de moeite om zelf na te denken. Wees alsjeblieft niet zo nieuwsgierig. Ik interesseer me ook niet in jullie. Al die belangstelling was geveinsd. Jullie betekenen me niets. Als jullie gekweld waren door verdriet dan lachtte ik van binnen harder. Troosten was als masturbatie. Puur genot. Op jullie meest wanhopige momenten voelde ik me alleen maar sterker. Mieren zijn me nog meer waard. De pijn die jullie voelden was het resultaat van jullie eigen domme acties dus ga niet zitten grienen. Kansloze hoop stront, sterf in je graf en val me daarna alsjeblieft niet lastig met zoiets betekenisloos als een uitvaart. Ik vier feest als jullie dood zijn en sta gal te kotsen op je graf. Ik ben de hoer van mijn eigen bestaan en laat me neuken door jullie zielige leventjes. Iedereen die zich aangesproken voelt heeft schuld! Jullie denken dat je me onder controle hebben, dat je me begrijpt, maar ik ben degene die het laatste lacht. HA!