Alle mensen op straat kijken boos of sip, maar het meisje dat het woord vergeten is vergeten lacht elke dag een beetje meer. Elke dag vergeet ze woorden die ze niet meer wil onthouden. Woorden die door andere mensen alleen gebruikt woorden om stomme dingen mee te zeggen.

Auto is ze al vergeten.
En tafel weet ze ook niet meer.
Uien is ze ook vergeten.
En boom en stoel en dag en kraai.

Ze heeft de woorden niet meer nodig om de wereld mee te duiden. Ze heeft de kleine rimpels om haar ogen en haar knuffel en haar lach.

Toch begrijpen de andere mensen niet meer wat ze bedoelt. Ze lachen haar uit omdat ze alle woorden wil vergeten. Ze lachen haar uit omdat ze niet meer weet hoe je kraai zegt of hoe je boom moet schrijven.

Er is niemand die het meisje nog iets zegt. En het meisje dat het woord vergeten is vergeten lacht elke dag een beetje meer. We zitten samen op haar matras en zeggen niets. We hebben er geen woorden voor, maar waarschijnlijk noemen alle andere mensen dat verliefd.