En dan nu
Kaals die terug is… na een absentie van zowat twee dagen ben ik weer online. Fitter en gefrustreerder dan ooit tevoren. Achtenveertig uur heb ik ijlend door de leegte gestruind. Er waren stemmen die me vroegen waar ik bleef, de koffie zou zelfs klaar staan, maar mijn geest hield zich liever op in het vallende rijk der schimmen. Gisteravond was er dan eindelijk een lichtpuntje dat een einde kon maken aan deze martelarij die ik by the way vrijwillig onderging.
Iedereen die in zijn pauzes mijn pagina met een bezoekje vereerde en ontgoocheld was vanwege de reeds verouderde kopij: sorry! Het was allemaal met opzet en verder heel bewust gedaan. Honderd kusjes, rudy kaals