Een woongemeenschap voor alle leeftijden. Dat is de toekomst voor de bejaarden in Duitsland. Want de oude van dagen hebben geen zin om weg te schralen in een afgeleefd tehuis.

En terecht!

Ik zou de laatste momenten van mijn leven ook niet kwijlend achter de geraniums willen zitten. Waar ik al ziek wordt door alleen de warme, muffe lucht in te ademen. Waar ik niet meer in staat ben om een stijve lul te krijgen wanneer er een wulpse verpleegster voorbijloopt. Kortom, waar ik nutteloos ben. Wachtend tot de Dood me op komt halen.

Neen, schiet mij dan maar op m’n vijfenzestigste met een vuurpijl de ruimte in. Levend welteverstaan, want gecremeerde dooien de ruimte inschieten vind ik meer iets voor corpulente volkszangers.

Doch, er is hoop voor zij die niet willen verpieteren in zo’n bejaardenbroeikas. Een senioren-WG. Ouwetjes die nog kras genoeg zijn om zichzelf te onderhouden en hun volgezeken incontintentieluiers zelf nog kunnen verschonen.

Een combinatie van jongeren en ouderen is nog interessanter.

Waarschijnlijk zou ik over veertig jaar goed gedijen tussen het jonge gruis, maar op dit moment moet ik er niet aan denken om bij het avondmaal naast zo’n oud vel aan te schuiven. Je opa of oma die bij jou in huis woont. Het hoort enigszins oudmodisch aan, maar niet getreurd: oudmodisch wordt het nieuwe hip zijn.