Parijs-Roubaix

Vandaag wordt er gereden in de hel van het noorden. Parijs-Roubaix. La Reine Des Classiques. Waar de mannen gescheiden worden van de jongetjes. Of waar jongetjes in het geheel niet aan de start verschijnen.

Want het is een bikkelrace, heroïsch en historisch.

Deze wielerklassieker staat bekend vanwege de vele kasseistroken, ookwel sectors. Om in Roubaix aan te komen moeten er 27 getrotseerd worden. Het vereist een bijzondere techniek om over de kasseien te koersen. Toch ziet het er bij enkele renners uit alsof ze op die kinderkoppen zijn geboren.

Ik heb het ook een keer gedaan. In Horendonk, vlak over de grens in België tijdens een ritje met mijn pa. Die had duidelijk meer ervaring, want vanaf de eerste steen reed hij een fietslengte voor me. Een kloof die in een rap tempo groter werd. Ondertussen stuiterde ik alle kanten op. Een spektakel waarbij vooral mijn scrotum het zwaar te verduren had. Die carrière als zaaddonor kon ik wel op mijn buik schrijven. Deze kasseistrook bepaalde welke kant ik op zou gaan, en niet andersom.

Hier in Berlijn zijn er ook nog erg veel wegen zoals tussen Compiégne en Roubaix. Met gaten in de weg waar je niet goed van wordt. Maar al met al is het niet te vergelijken met de martelgang van vandaag. Ik kan alleen maar diep buigen voor de helden die vandaag die helse tocht afleggen. Respect!

U reageert maar ergens anders.