De Hardloopster (3)

Eten is nooit een probleem voor me geweest. De hardloopster leek ook weinig moeite te hebben met de drie gangen. Tel daar nog een fles wijn p.p. bij op en sommeer dit tot twee ronde buiken. De een glad en mooi gebruind, de ander wit als karnemelk en met enkele haren in de navelstreek. Haar handen gleden door het prille oerwoud. Arnica Handcrème.
“Je hebt een leuk buikje!”
“Dank je… maar zeg je dat niet vooral tegen voluptueuze vrouwen?”
“Misschien. Mag ik er mijn hoofd op laten rusten?”
“Ga je gang,” zei ik, terwijl ik voorzichtig haar hoofd begon te masseren.
Er zat een donkere haar op mijn schouder. Die zat er al maanden en zolang ik geen relatie heb, zou hij blijven groeien. Dikke donkere haren op manennschouders zijn gebaat bij een vrijgezellenbestaan.
Ik vroeg niet of ze hem eruit wilde trekken. Ze zou hem gauw genoeg ontdekken. En ongevraagd epileren. Vrouwen schijnen genoegen te scheppen door op die manier de tijd de verdrijven. Ik gun haar dat genot. Ik heb nooit echt een band gehad met mijn lichaamsbeharing, laat staat met die ene haar die op mijn schouder groeit.
Daphne begon te snurken als een kleutermeisje dat verkouden is. De laatste lege groeven van de plaat kraakten bij het betast worden door de naald. Op mijn schoot lag een slapende vrouw van vijfendertig. Haar gezicht tevreden, gelijk het mijne. Het zal nog enkele weken duren voordat we samen boven de pot zullen hangen, maar het begin was gemaakt.

U reageert maar ergens anders.