Een zweempje allegretto op deze vijftiende februari. Een dag waarop de zon niet lijkt te stoppen met schijnen, waar ik erg dankbaar voor ben! Met een roseetje in mijn knuisten zit ik op mijn balkonterras te genieten van het derde deel van de derde van Brahms, de muziek die reeds vanmorgen tezamen met een vroege vogel in mijn hoofd begon te spelen.

Het duurt nog meer dan een volle maand eerdat het lente is, maar het leven is alweer stiekem op gang aan het komen.

Een zweempje allegretto, als opwarmer voor wat komen gaat.

Brahms – symfonie no 3 in F Majeur Op.90 , deel III – poco allegretto.

Voor Britt, omdat ik weet dat jij hier op eenzelfde manier van zult genieten!

(klik bovenstaande link om te beluisteren)