De Liefde is een hoer
Waar ik thans heel diep
Voor in de buidel
Van mijn ziel zou willen tasten.

Want geef nu zelf toe,
O Goede,
Dat die lege stilte,
Hoe vredig zij ook klonk,
Zelfs niet een heel klein beetje
Het gezang was wat wij wilden horen.

Dus laat mij nu
U eens troosten.
In plaats van altijd maar weer
Andersom.

Ik zal zoete sappen laten stromen
Door al het bitter
En de pijn heen
Van Uw hart.

Ik beloof U dat ik niet zal dromen.
Geen illusies,
Want gedeelde smart
Is nog altijd smart.