Een afgeleefde keukentafel
Bezaaid met lege flessen
Bier en Wijn
En Niemand die naar mijn hobby’s informeert.
Er moet maar weer eens iemand naar de kelder.

Is dit een andere CD…?
Of gewoon de muziek die harder staat?

Het schijnt dat ene Henk S uit A erg vrolijk wordt van het woordje houdoe, maar brandende smurfenlijken tatoeëren op de palm van mijn hand, ho maar! Toch vind ik deze volslanke kunstenaar een lieve man. Hij zou best eens iets stoms tegen me mogen zeggen zonder dat ik daar maar ook iets kwaad om […]

De Liefde is een hoer
Waar ik thans heel diep
Voor in de buidel
Van mijn ziel zou willen tasten.
Want geef nu zelf toe,
O Goede,
Dat die lege stilte,
Hoe vredig zij ook klonk,
Zelfs niet een heel klein beetje
Het gezang was wat wij wilden horen.
Dus laat mij nu
U eens troosten.
In plaats van altijd maar weer
Andersom.
Ik zal zoete sappen laten stromen
Door […]

“U bevindt zich thans in een radio-uitzending. Doch ter zake!”
Het zouden zomaar de eerste woorden tijdens de eerste radio-uitzending van ’s Neerlands wandelende jazz-encyclopedie zonder index kunnen zijn. Jules Deelder. Il phenomeno. Steijn Speed. Neon-romanticus en bovendien jazz liefhebber. Een passie die ik graag met hem deel.
“Over muziek wordt veel gezeken, wij doen daar niet […]

Sem was inmiddels, hier en daar kriskrassend langs wat laaghangende takken, aan het einde van dat pad van slijk gekomen. De keuze om links danwel rechts af te slaan was gauw gemaakt toen hij aan zijn rechterzijde in de verte het witte voorlicht van een fiets zag naderen.
Sem sloeg linksaf.
De arme ziel had weinig fut […]

‘Sein und Zeit,’ zeide Heidegger ooit.
‘Sein und Raum,’ zeide Sloterdijk daarna.
Thans spreekt de grote Rudy Kaals de nu al achterhaalde woorden ‘Sein und Tun’ om vervolgens zijn gehele porseleinen altaar onder te kitsen in een vlaag van filosofisch onbegrip.
Nader onderzoek wijst uit dat deze overpeinzing oud nieuws is.
Dan vat ik er nog maar weer een…

Diepgang is voor nichten en de scheepvaart…

Het was de blues
Het is de blues
Het blijft de blues
om je met al je ge-
breken vol spijt en
onvervulde wensen
in te wentelen tot
je zwart ziet en
je kloten achterin
je keel zitten te
klaverjassen.

Uit Zonder dollen, uitgeverij de Bezige Bij 2004.

In de Leegte van de morgen
Ben ik op mijn sokken
Onder het koude geklater
Van de douche gekropen.
Waar ik met de douchekop
In mijn rimpelloze handen
Mezelf langzaam wakker zong.
Ik zong een nummer
Dat niemand kende
En ook nog niet bestond…
Aan het Einde van de morgen
Ben ik met die ene muts,
Die goede.
Van onder de warme water-
val weer weggeslopen.
Troost en Liefde dropen
Van […]