Waar zijt gij Vogel Blauw?
04/03/2010Op en rond de Hackescher Markt zijn een hele hoop winkels en cafés te vinden. Vraag me niet naar namen; ik koop eigenlijk alleen nog bij de COS of bij de Zeeman om de hoek. Maar er moet werkelijk alles te vinden zijn, want zelfs op doordeweekse dagen bewegen massa’s mensen zich door de monumentale Stadtbahnbögen. Commercie is wat het straatbeeld bepaald.
Omdat ik gisteren spontaan naar een concert in de Schokoladen ben gegaan in plaats van als beloofd voor mijn nieuwe Lief te koken, leek het me goed idee om haar in haar pauze op te komen zoeken. Ze werkt er voor de American Apparel om de hoek.
Aldus stond ik daar te wachten op de Hackescher Spuuglelijkmarkt. Doch Lief had andere plannen in haar pauze en helemaal geen tijd voor mij. En dan merk je ineens hoe stervenskoud je handen in de tussentijd geworden zijn. Lief had andere plannen. Ja, die had ik gisteren ook.
Boontje. Loontje. Bal. Kaats. Kak…
Enigszins sip stapte ik in de Stadtbahn. De Stadtbahn was vol als bom. Ik zocht alles behalve oogcontact. Je bent een sukkel, Rudy, een pummel.
Bij thuiskomst lagen er twee enveloppen op me te wachten. Een van Britt met het geniaalste t-shirt ooit. Met twee Nederlandse vriendinnen als vikingstrijders verkleed. Met dikke snorren en helmen en alles. En een lange brief van Sproet. De grappigste en leukste die ik het afgelopen jaar ontvangen heb. Ik denk terug aan het leuke weekenden die ik deze winter met hen had en aan de lente van 2009..
Op de achtergrond zingt de Tallest Man On Earth. Die ik vorig jaar dankzij Sproet heb leren kennen. Morgen speelt ie in de Kulturbrauerei. Uit Zweden komt die dude.. net als mijn nieuwe Lief trouwens. De kaartjes liggen al een week op mijn bureel. “Where do my bluebird fly?” klinkt het uit mijn schamele laptopboxen. Ow kleine man uit Zweden, ik heb geen idee, maar u mag het mij morgen gaan vertellen.