Conditionalis, conditionalis..
08/02/2010Vanuit mijn hotelkamer kan ik niet zien of het al avond is geworden. De gordijnen zitten dicht. Maar de klok van mijn computer staat op tien voor negen. Nederlandse tijd is dat geloof ik. Want Lissabon ligt inmiddels achter mij.
Zaterdagochtend heb ik mijn vlucht naar Amsterdam gemist. Voor het eerst in mijn leven was dat. De trein, die had ik al weleens gemist. Of de bus. Of de tram. Maar dat kwam me nooit zo dramatisch voor. De fietsers op de straat keken je dan een beetje lacherig na als die tramdeuren net voor je neus dichtsloegen. Doch bescheten voelde je dan niet. Een half uur later had je weer een kans.
Nu, bescheten voelde ik mij zaterdagmorgen echter wel.
Want zoude ik niet terug naar het hotel zijn gereden om mijn aantekeningenboekje op te halen dan had ik mijn vlucht wel gehaald. En zoude ik op tijd naar bed zijn gegaan dan had ik dat hele aantekeningenboekje allang in mijn koffer gestopt.
Zoude, zoude.. het brengt me niets.
Hoeveel kostte de grap? Driehonderd euro. Een dikke maand huur. Want ik huur goedkoop in Berlijn. Een haast ongerenoveerde Altbau. Met een smerige grauputzgevel. Driehonderd euro aldus en een half uur na mijn gemiste vlucht werd ik door een zwaan alsnog naar Amsterdam gebracht. Daar werd ik door mijn zusje opgehaald. Die had alleen wat medelijden, omdat ik alweer wat vertraging had.
